| Charinya 的个人资料Ay's Daily Emotional照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
|
9月6日 ต้องใช้เวลาฝึกฝนฉันเห็นโฆษณาในหนังสือของขนมปังยี่ห้อหนึ่งซึ่งจัดให้เด็กอายุ 8 - 12 ปี
มาแข่งขันทำแซนด์วิชไส้ต่างๆ ที่ได้คุณค่าโภชนาการครบถ้วน และตกแต่งอย่างสวยงาม
เด็กตัวเล็กๆ ใส่หมวกเชฟน่ารัก ประดิษฐ์ประดอยแซนด์วิชกันอย่างตั้งใจ
ชวนให้คิดถึงเด็กอายุ 7 ขวบครึ่งที่บ้าน ซึ่งอ่อนหัดการช่วยเหลือตัวเองด้านอาหาร
เพราะฉันให้บริการมาตลอด ไม่ค่อยได้ให้หมึกทำเอง เห็นทีต้องลองให้หมึกฝึกบ้างแล้ว
หมึกครับแม่เห็นในนิตยสารนะ เค้ามีเด็กมาแข่งทำแซนด์วิชกันหละ น่ากินมากเลย
เด็กโตเหรอคุณแม่
ไม่โตหรอก โตกว่าหมึกนิดเดียว เค้ารับอายุ 8 - 12 ปี หมึกทำแบบเค้าได้ไหมเนี่ย
ไว้รอฝึกก่อนแล้วอายุ 12 ค่อยไปแข่งนะครับคุณแม่
โห แค่ทำแซนด์วิชจะฝึกตั้ง 5 ปี เลยเหรอ ปีเดียวก็พอมั๊ง
ยังทำไม่เป็นเลยจะให้ไปแข่งอะไรเล่า เค้ามีแข่งกินแซนด์วิชหรือซูชิไหมครับ
(แล้วคนพูดก็หัวเราะเสียงดัง หยิบแซนด์วิชทูน่าที่ฉันทำไว้ให้ใส่ปากคำโต)
8月31日 อยากให้นอน แต่ห้ามหลับน้องหมึกเข้านอนเวลาสามทุ่ม ส่วนฉันเข้านอนประมาณเที่ยงคืนหรืออาจจะหลังจากนั้น
บทสนทนายอดฮิตเวลาไปส่งหมึกเข้านอนตอนสามทุ่ม
อยากให้คุณแม่นอนด้วย ... งานยังไม่เสร็จเลย รอตากผ้าก่อน
งั้นคุณแม่รีบทำงานนะครับ ... โอเคจ้า
ไนท์ ไนท์ นะครับ ... ไนท์ ไนท์ จ้า
สองวันมานี้ฉันใช้ศักยภาพทางด้านร่างกายเต็มที่ ขนของจนเมื่อยไปหมดทั้งตัว
แค่สามทุ่มกว่าๆ ก็ง่วงงัน ออกอาการคิดถึงหมอน อยากจะนอนเร็วกว่าปกติ
เมื่อคืนเลยปิดเครื่องคอมพิวเตอร์แล้วเข้านอนพร้อมเจ้าหมึก
อยากให้คุณแม่นอนด้วย ... โอเคจ้า
อ้าวทำไมวันนี้คุณแม่นอน ... เหนื่อยแล้ว อยากนอน
ผ้าล่ะไม่ต้องตากเหรอ ... ไม่ตากแล้ว ง่วง
ฉันทุ่มตัวลงไปในเตียงเจ้าหมึก ตั้งใจว่าจะนอนกอดเล่นๆ กล่อมนอนสักหน่อย
คุณแม่อย่ามาหลับที่นี่นะ ... อ้าว ไหนบอกอยากให้แม่นอนด้วย
ก็ให้นอนแต่ห้ามหลับ ... ทำไมล่ะ
เตียงมันแคบ คุณแม่ไปนอนโน่น (หมึกชี้มือไปที่เตียงของฉัน)
อะไรเนี่ยเอาใจยากจัง อยากให้นอนแต่ไม่ให้หลับ แล้วถ้าเผลอหลับไปล่ะ
ถ้าคุณแม่หลับ ตัวหนักอย่างนี้ ต้องไปจ้างรถลาก มาลากกลับเตียงเลยมั๊ง
เออ ไม่ต้องขนาดนั้นหรอก ขอกอดแป๊บนึงก็จะไปแล้ว (ฉันนอนกอดเจ้าหมึกนับ 1 ยังไม่ทันถึง 10)
คุณแม่ครับ "ร้อน" คุณแม่กอดแล้วมันร้อน
ไปแล้ว ไม่กอดแล้ว นอนไปคนเดียวอย่างเดิมละกัน
ฉันข้ามช่องว่างระหว่างเตียงไปที่เตียงของฉัน (แอบเซ็งเล็กน้อย)
เจ้าหมึกลุกจากเตียงของตัวเองมาคลี่ผ้าห่มที่ปลายเท้าแล้วห่มผ้าให้ฉัน
เหมือนที่ฉันเคยทำให้หมึกทุกคืน แต่สลับหน้าที่กัน
วันนี้หมึกส่งคุณแม่เข้านอนนะครับ
ขอบคุณครับ (ฉันแอบยิ้มในความมืด หายเซ็งสนิท)
คุณแม่ฝันดีนะครับ ไนท์ ไนท์
หมึกก็เหมือนกัน ฝันดีนะ ไนท์ ไนท์
หนุ่มน้อยกระโดยขึ้นเตียงของตัวเอง ห่มผ้าให้ตัวเอง
แป๊บเดียวเราทั้งคู่ก็หลับไปอย่างเงียบเชียบและง่ายดาย
8月26日 บอกว่าไม่ท้อง อ๊ะ .. แล้วท้องได้ยังไงตอนเย็นหลังจากเรียนพิเศษ แวะไปทานขนมกันที่ ร้าน Banana Mania
กับเมนูสารพัดกล้วย สำหรับคนชอบกล้วย หมึกเลือกวาฟเฟิลกล้วยกับไอติมช็อคชิพ
ส่วนฉันเลือกสมูทตี้กล้วยปั่นกับไอติมสตรอเบอรี่ อร่อยเต็มที่ แคลอรีเต็มร้อย
เพิ่งได้สติตอนสมูทตี้หมดแก้ว ... เฮ้ย กินแบบนี้อ้วนนี่หว่า ^^"
หมึกครับ ถ้าคุณแม่อ้วนกว่านี้มากๆ หมึกยังรักคุณแม่ไหม?
อ้วนแค่ไหนล่ะครับ
อ้วนเท่าปาป๊าเลยมั๊ง แบบนั้นน่ะ ยังรักไหม?
(เจ้าลูกชายทำท่าคิดหนักก่อนตอบอย่างชัดถ้อยชัดคำ) ... คง รัก มั๊ง
อ้าว ทำไมใช้คำว่า "คง" ล่ะ อย่างนี้ "คงรักมั๊ง"
ก็อาจจะหมายถึง "คงไม่รักมั๊ง" ได้ด้วยรึเปล่า
(หนุ่มน้อยยิ้มเจ้าเล่ห์ แล้วตอบอย่างเอาใจ) ... รักสิครับ รัก
ว่าแต่ วาฟเฟิลที่หมึกพาคุณแม่ไปทานวันนี้ คุณแม่ชอบไหมครับ
ชอบสิจ๊ะ ชอบ
งั้นหมึกถามนิดนึงสิครับ
ว่ามาสิ
ที่คุณแม่อ้วนขึ้นเนี่ย ท้องรึเปล่าครับ หมึกอยากมีน้อง
บ้าเหรอ เปล่า เปล่า ไม่ได้ท้อง
+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
ศุกร์นี้ปาป๊าหยุดงานแล้วนัดคุณหมอเลยไหมครับ
นัดทำไม
ก็ไปให้คุณหมอช่วยทำน้อง
พอเลย ก็บอกว่าไม่ท้อง และจะไม่ท้อง ไม่มีน้อง เข้าใจไหม
ครับ ครับ โอเคครับ
+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
คุณแม่ครับ "ประจำเดือน" เป็นยังไง (ฮ่วย นี่มันยังไม่จบเหรอเนี่ย)
ไปได้ยินมาจากไหนล่ะ
ได้ยินมาจากโรงเรียนครับคุณครูบอกว่า
"เมื่อถึงวัยรุ่นผู้หญิงจะมีประจำเดือน ผู้ชายจะมีหนวด"
อ๋อ ประจำเดือน ก็จะมาเป็นประจำทุกเดือน เฉพาะผู้หญิงนะ ผู้ชายไม่มี
ถ้าหมึกสงสัยเรื่องนี้ ก็รีบทำการบ้านให้เสร็จก่อน แล้วไปปรึกษาปาป๊า
เดี๋ยวให้ปาป๊าอธิบายให้ฟังแบบผู้ชายคุยกัน
+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
เธออธิบายเรื่องนี้ให้ลูกฟังหน่อยสิ
เดี๋ยวหารูปในอินเทอร์เน็ตก่อน
จะอธิบายให้ลูกฟังทั้งระบบเลยเหรอ
อืม มันจะได้เข้าใจไง
อธิบายแค่พื้นฐานก็พอมั๊ง มันยังไม่แปดขวบเลยนะ
อ้าว ... ค้นหาคำว่า "รังไข่" อยากได้รูปรังไข่ มีผลออกมาแต่ "มะเร็งรังไข่"
สู้ๆ นะ เธอ
+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
ในที่สุดคุณปาป๊าก็หารูปประกอบจากอินเทอร์เน็ตได้ ก่อนที่จะเริ่มอธิบายอย่างละเอียด
เริ่มตั้งแต่ ไข่ผลิตมาจากรังไข่ ไข่คนไม่เหมือนไข่ไก่ ไข่คนอยู่ข้างในตัวผู้หญิง
ทุกเดือนผู้หญิงจะมีไข่ ไข่เดินทางมายังมดลูก ที่มดลูกมีผนังรองรับ
ถ้าไข่ไม่ถูกผสมพันธุ์ก็จะออกมาเป็นประจำเดือน แต่ถ้าไข่ถูกผสมพันธุ์
ก็จะฝังตัวอยู่ที่ผนังรังไข่ 9 เดือน ช่วงนั้นผู้หญิงจะไม่มีประจำเดือน ...
... บลา บลา บลา ... คุณปาป๊าอธิบายเป็นวิชาการมากๆ
ฉันที่นั่งฟังอยู่ห่างๆ ยังรู้สึกทึ่งที่คุณปาป๊าเป็นการเป็นงานเสียงเข้มขนาดนั้น
ปาป๊าครับไข่ผสมพันธุ์กับอะไร
ไข่ก็ผสมกับอสุจิไง ไข่อยู่ที่ผู้หญิง อสุจิมาจากผู้ชาย
เวลาผู้ชายมีอสุจิเจ็บไหม
ไม่เจ็บหรอก
แล้วทำยังไงถึงไปผสมพันธุ์กันได้
เรื่องนี้ไว้ค่อยเล่าให้ฟังตอนที่โตกว่านี้ วันนี้ไปอาบน้ำก่อน ไป๊
8月23日 ตัดสินใจเองนะกิจกรรมนอกหลักสูตรทั้งหมดที่หมึกทำอยู่ตอนนี้ค่อนข้างหลากหลาย
แต่ก็ไม่ได้เน้นวิชาการมากมาย ยกเว้น คุมองคณิต คุมองอังกฤษ ที่เรียนมานาน
ที่เหลือก็เป็นกิจกรรมกีฬาและบันเทิง คือ ว่ายน้ำ มวยไชยา และเปียโน ^^"
เทียบอายุกับความรับผิดชอบแล้ว หมึกสามารถจัดการทุกอย่างได้ และสนุกกับงานดี
แต่ก็ต้องยอมรับว่าปริมาณการบ้านที่มาจากโรงเรียน รวมกับการบ้านนอกหลักสูตร
เป็นงานที่ต้องใช้ความบากบั่นไม่น้อยสำหรับเด็กอายุเจ็ดขวบครึ่ง
และการเข้านอนเวลาสามทุ่มก็เริ่มเป็นไปได้ยาก
บางคืนกว่าจะเข้านอนได้ก็สามทุ่มครึ่ง หรืออาจจะเลยไปถึงสี่ทุ่ม
บางคืนที่เหนื่อยมากจนหลับคาหนังสือตั้งแต่สามทุ่ม จนต้องลากไปนอน
ก็ต้องตื่นมาทำการบ้านต่อตอนเช้า มีอาการ ง้องแง้ง งอแง บ้างเล็กน้อย
เมื่อวานนี้มีจดหมายปะหน้าสมุดการบ้านจากคุณครูส่งตรงมาถึงฉัน
ขออนุญาตให้หมึกเข้าร่วม โครงการพัฒนาศักยภาพและส่งเสริมความเป็นเลิศด้านคณิตศาสตร์
เพื่อเตรียมความพร้อมในการ คัดเลือกนักเรียนเข้าแข่งขันการคิดและการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์ครั้งที่ 9
โดยหมึกจะต้องเรียนพิเศษเพิ่มทุกเช้า วันจันทร์ - วันศุกร์ เวลา 07.00 - 08.00 น.
เริ่มตั้งแต่ วันจันทร์ที่ 25 สิงหาคม 2551 เป็นต้นไป (ฟรีไม่เสียค่าใช้จ่าย)
ติวกันตั้งแต่เด็กยังไม่สร่างขี้ตาแบบนี้ น่าจะเข้มหนักหน่วงเอาการ
ทุกวันนี้หมึกเดินทางไปกลับด้วยรถโรงเรียน กว่าจะไปถึงก็เจ็ดโมงครึ่งกว่าๆ แล้วนี่จัดติวตั้งแต่เจ็ดเช้า หมายความว่าต้องยกเลิกรถโรงเรียน
แล้วไปส่งหมึกที่โรงเรียนเอง
หมึกครับ หมึกไปเข้าโครงการนี้ได้ยังไงเนี่ย
ก็เมื่อวานซืนคุณครูส่งข้อสอบมาให้ทำ เป็นพวกข้อสอบเชาว์ โจทย์คำถาม
แล้วก็ให้ดูภาพที่มันซ้อนๆ กัน ให้เลือกรูปถัดไป ให้ดูบล็อค ปนกันหลายอย่าง
ยากครับคุณแม่ เพราะมี 30 ข้อ หมึกทำเป็นชั่วโมงเลย
แล้วหมึกทำได้กี่คะแนน
ไม่ทราบครับคุณแม่ เค้าไม่ได้บอกคะแนน
แล้วจะเรียนไหวเหรอ นี่มันเรียนหนักนะ เรียนตั้งแต่เช้า
ให้หมึกไปเรียนนะคุณแม่ นะ นะ ห้องหมึกเนี่ยสอบผ่านแค่คนเดียวเอง
ทำไมถึงอยากไปสอบแข่งกับเค้าล่ะ
ก็อยากรู้ความสามารถของตัวเองนะคุณแม่ แล้วก็ชอบคณิตศาสตร์ อยากเรียนแม่ก็ไม่ขัดหรอก แต่ถ้าแม่เซ็นต์ชื่อให้แล้ว ปาป๊ายอมลำบากตื่นเช้าไปส่งแล้ว
หมึกก็ต้องตั้งใจทำให้มันดี เพราะทุกคนลำบากมากขึ้นเพื่อหมึก จะมาเรียนแค่สองวัน
แล้วบอกอยากเลิกไม่ได้นะ ต้องรับผิดชอบ เพราะแม่บอกล่วงหน้าแล้วว่างานมันหนัก
แม่ให้หมึกตัดสินใจเองนะว่าอยากจะเรียนรึเปล่า
ขอบคุณครับ สัญญาครับว่าจะตั้งใจเรียน (ยื่นนิ้วก้อยมาให้ฉันเกี่ยวด้วย)
รู้สึกภูมิใจที่หมึกเลือก "สู้" แต่ก็กังวลว่าจะจัดเวลาที่มีให้เกิดประสิทธิภาพมากกว่านี้ได้ไหม
เพราะมีกิจกรรมมากขึ้นในเวลาเท่าเดิม ฉันไม่อยากให้หมึกนอนดึก ไม่อยากให้โทรมตอนเช้า
เรื่องโครงการสอบแข่งขันอะไรนั่น ไม่ได้สำคัญเท่า การที่เด็กจะเติบโตขึ้นมาอย่างมีความสุข
เสียงในหัวของฉันดังขึ้นมา "อย่าคิดแทนเด็กสิ" ถ้าหมึกอยากรู้ ก็ปล่อยให้ไปลองดู
ความสุขของคนบางประเภทก็อยู่ที่การได้พยายาม ได้ท้าทาย ได้ต่อสู้
จะหล่อไปถึงไหน?หนุ่มน้อยอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าหลังจากเรียนว่ายน้ำเสร็จ
ก็มายืนยิ้มแป้นเสยผมอยู่ตรงหน้าฉันที่กำลังพับผ้าเช็ดตัวใส่กระเป๋า
คุณแม่อย่าเพิ่งเก็บผ้าเช็ดตัวครับ เช็ดผมข้างหลังให้หมึกหน่อย มันยังเปียกอยู่
ฉันดึงผ้าเช็ดตัวออกจากกระเป๋ามาเช็ดผมให้หมึก
แล้วเวลาเช็ดผมมันก็ต้องใช้ขยี้ไปมาจนทั่วหัว
แต่หมึกก็พยายามจะเสยผมด้านหน้าให้ตั้งขึ้นเป็นยอดเจดีย์
หมึกเป็นคนผมนิ่ม เสยผมยังไงมันก็ไม่ตั้งขึ้นหรอก
อยากให้มันแหลมๆ นะครับ มีคนบอกว่าแบบนั้นหล่อ
โห หมึกเอ๊ย พ่อก็หน้าตาแบบนั้น แม่ก็หน้าตาแบบนี้ หมึกจะหล่อไปถึงไหน?
ก็อยากหล่อนี่คุณแม่
ถ้าอยากหล่อกว่านี้คงต้องผ่าตัดหรือไม่ก็ต้องไปเกิดใหม่แล้วหละ
งั้นขอไปเกิดในศตวรรษที่ 22 เลยนะครับ อยากเกิดเป็นโดเรมอน
ทำไมล่ะ
อยากช่วยคนอื่นไงครับ
ไม่ต้องลงทุนไปเกิดใหม่หรอก เป็นลูกแม่ก็ช่วยคนอื่นได้นะ
ตอนนี้คงช่วยได้แค่ไล่ทักษิณมั๊งครับ ... ออกไป ออกไป ออกไป๊
นี่ๆ ใจเย็นๆ ไม่ต้องตะโกน เค้าไปถึงอังกฤษแล้ว
+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
ปล. เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ข่าวการเมืองมีผลกับเด็กอายุเจ็ดขวบครึ่งจริงๆ
8月17日 โค้กเพิ่มรสชาติในแต่ละสัปดาห์หมึกจะมีโควต้าการดื่มน้ำอัดลม 1 ขวด/สัปดาห์
เป็นข้อตกลงที่ใช้กันมานานและหมึกก็ยอมรับตามนั้น เพราะอธิบายเหตุผลกันก็เข้าใจ
น้ำอัดลมซ่าๆ ไม่ดีกับร่างกาย และทำร้ายสุขภาพฟัน เด็กๆ ไม่ควรดื่มกันมากเกินไป
เที่ยงวันเสาร์หลังเรียนว่ายน้ำที่โรงเรียนสาธิตประสานมิตร หมึกเกาะเอวฉันแน่น
สองแม่ลูกซิ่งมอเตอร์ไซค์ไปจอด หน้าร้านข้าวหมูแดงเจ้าอร่อย ใน ซ.สุขุมวิท 23
ร้านนี้จะอยู่ที่ตึกแถวแรก ด้านขวามือหลังตึก Jusmin นอกจากข้าวหมูแดงแล้ว
ก็ยังมี ก๋วยเตี๋ยว ขนมจีบ ซาลาเปา ที่รสชาติได้มาตรฐานไว้บริการด้วย
ข้าวหมูแดงเนื้อล้วน พิเศษ 2 จาน ใส่ไข่ต้มด้วยนะคะ (ฉันสั่งตามความเคยชิน)
หมึกจะสั่งอะไรเพิ่มรึเปล่าครับ
ขอขนมจีบ 4 ลูก ด้วยนะครับ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
คุณแม่ครับ หมึกขอใช้โควต้าน้ำอัดลมของอาทิตย์นี้เลยได้ไหม
จะดื่มอะไรเหรอ
โค้กดีไหมคุณแม่
อ้าวทำไมล่ะ ปกติดื่มสไปรท์ทุกครั้งไม่ใช่เหรอ ทำไมคราวนี้โค้กล่ะ
นั่นไงคุณแม่ดูสิ โค้กเพิ่มรสชาตินะครับ (หมึกชี้ไปบนกำแพง)
บนแพงมีรูป ข้าวหมูแดงจานโต กับ โค้กขวดใหญ่
และข้อความกำกับไว้ "คู่นี้สิเด็ด ข้าวหมูแดง + โค้ก 280 มล."
ด้านล่างสุดเขียนว่า "อาหารถูกปาก โค้กเพิ่มรสชาติ" การโฆษณามีผลกับเด็กอีกแล้ว
สไปร์ทขาดรายได้ไปหนึ่งสัปดาห์ เพราะหมึกเชื่อว่าข้าวหมูแดงกินกับโค้กอร่อยกว่า
หลังจากหมึกจัดการ ข้าวหมูแดง 1 จาน + ขนมจีบ 4 ลูก + โค้ก 1 ขวด เรียบร้อยแล้ว
ฉันยังมีความสงสัยคาใจ ...
หมึกครับ โค้กเนี่ย ทำให้ข้าวหมูแดงอร่อยกว่าปกติรึเปล่า
คิดว่าความซ่าของโค้ก ทำให้ข้าวหมูแดงอร่อยมากนะครับ (หมึกตอบยิ้มๆ แบบไว้เชิง)
โอ้โห ความรู้สึกอร่อยมันชัดเจนแตกต่างขนาดนั้นเลยเหรอ ไม่อืดเหรอไง
ความจริง มันทำให้อิ่มมากครับคุณแม่ (ตอนนี้หมึกทำท่าแบบกินอะไรไม่ลงอีกแล้ว)
กินขนาดนี้ ถ้าไม่อิ่มก็เลี้ยงไม่ไหวแล้วครับ (ไม่รู้กินเก่งเหมือนใคร ไม่รู้จริงๆ)
8月14日 ไม่ใช่เด็กติดเกมส์สักหน่อยช่วงนี้ข่าวเด็กติดเกมส์ค่อนข้างมาแรง เริ่มตั้งแต่ข่าวเด็กเล่นเกมส์จนหัวใจวายตายคาร้านเกมส์
ตามมาด้วยข่าวเด็กเลียนแบบเกมส์ GTA (Grand Thief Auto) ฆ่าคนขับแท็กซี่
จนหน่วยงานที่เกี่ยวข้องต้องออกมาแก้ปัญหาแบบล้อมคอก
โดยปรับปรุงกฎหมายเกี่ยวกับร้านเกมส์ให้เข้มงวดมากขึ้น
ทางด้านของ บริษัท นิวอีร่า อินเตอร์แอคทีฟ มีเดีย จำกัด ซึ่งจำหน่ายเกมส์ GTA
ได้ประกาศหยุดจำหน่ายเกมส์นี้ และแสดงความเสียใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
สารภาพเลยนะว่าฉันน่ะเข้าใจอาการติดเกมส์ เพราะเคยติดเกมส์มาก่อน
ตอนนั้นเล่นเกมส์ออนไลน์ทั้งวันทั้งคืน วันนึงไม่ต่ำกว่า 10 ชั่วโมง ติดต่อกันนานหลายเดือน
นั่นทำให้ฉันซาบซึ้งกับ อาการอยากเล่น อยากเอาชนะ จนลืมเวลากินและเลยเวลานอน
ในเกมส์เราสามารถเป็นใครก็ได้ที่เราอยากเป็น มีความสามารถที่เราไม่อาจจะมีได้ในโลกจริง
สร้างอาณาจักรที่เราควบคุมมันได้ และมีสังคม มีกลุ่มคน ที่ยอมรับความสามารถของเรา
โลกในเกมส์จึงเติมเต็มความต้องการในส่วนที่โลกจริงไม่อาจจะให้ได้
เกมส์คอมพิวเตอร์ กับ เด็กยุคนี้ เป็นเรื่องที่เราต้องยอมรับว่า "เป็นธรรมดา" และมีมาคู่กัน
อย่าเพิ่งไปตั้งป้อมในใจว่ามัน "เป็นปัญหา" และแก้ไขแบบเผด็จการโดยการห้ามเล่นเกมส์
เพราะการห้ามไม่ให้เด็กเล่นเกมส์ที่บ้าน ก็เหมือนเป็นการผลักไสเด็กออกไปยังร้านเกมส์
ขนาดผู้ใหญ่อย่างฉันยังพาตัวเองออกมาได้ยาก แล้วเด็กที่ขาดความเข้มแข็งทางครอบครัว
เด็กที่ขาดความอบอุ่นทางจิตใจ ถ้าไม่ติดเกมส์งอมแงมก็แปลกเกินไป
คนเป็นพ่อแม่ควรทำความเข้าใจ และสร้างข้อตกลงกันว่าให้เล่นเกมส์ได้ในวันไหนบ้าง
เล่นได้กี่ชั่วโมง ในช่วงเวลาใด ที่บ้านฉัน อนุญาตให้หมึกเล่นเกมส์ได้เฉพาะบ่ายวันเสาร์
หลังจากการบ้านที่โรงเรียนและงานทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว โดยให้เล่นได้ไม่เกิน 2 ชั่วโมง
+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
หัวข้อสนทนาในโต๊ะอาหารวันนี้ ...
เธอรู้ไหมพี่ฟังข่าววันนี้ เขาบอกว่าเด็กในประเทศไทยติดเกมส์ตั้ง 15%
แล้วทำไงหละ
เด็กที่ติดเกมส์ ถ้าแก้ไขเองไม่ได้ก็ต้องขอคำปรึกษา
โดยต้องไปกันทั้งครอบครัว (พ่อ แม่ ลูก) หรืออาจจะต้องส่งไปอบรม
อบรมแล้วมันได้ผลไหม
เขาก็บอกว่าเด็กที่ผ่านการอบรมมีผลการเรียนดีขึ้นและประพฤติตัวดีขึ้นนะ
แล้วเด็กติดเกมส์มีแค่ 15% เองเหรอ มันน่าจะมากกว่านั้นนะ
สงสัยคนที่สำรวจเขายังไม่ได้มานับเด็กที่บ้านเรามั๊ง
โห หมึกไม่ได้หนีออกจากบ้านไปเล่นเกมส์นะ หมึกไม่ใช่เด็กติดเกมส์สักหน่อย
(อ๊ะ ... เจ้าตัวมีโวย นี่แสดงว่าแอบฟังพ่อแม่คุยกันมาตั้งแต่ต้น)
โอเคครับหมึกไม่ใช่เด็กติดเกมส์ 555+
+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
ปล. หากต้องการขอรับคำปรึกษาเกี่ยวกับเด็กติดเกมส์
เชิญติดต่อที่ สถาบันสุขภาพจิตเด็กแลวัยรุ่นราชนครินทร์ โทร.02-3548300
มันไม่ได้อยู่ที่ปริมาณ มันอยู่ที่วิธีการในแต่ละวัน ปริมาณการบ้านจากโรงเรียน การบ้านเสริมวิชาคณิตศาสตร์และภาษาอังกฤษจากคุมอง
แบบฝึกหัดเปียโนที่ต้องซ้อมมือทุกคืน บัญชีประจำวันที่ต้องเขียนส่งเพื่อเบิกค่าขนม
และกระเป๋านักเรียนที่ต้องจัดให้เรียบร้อย
นั่นทำให้เวลาหลังเลิกเรียนของหมึกกลายเป็นนาทีทอง ที่ต้องลุยงานไล่เรียงไปทีละอย่าง
โดยมีพ่อกับแม่อย่างเราช่วยให้กำลังใจ ช่วยอธิบายการบ้านบางข้อ ช่วยเอาการถามศัพท์คำยาก
ช่วยเรียกเวลานั่งเหม่อ และช่วยปลุกเวลาเผลอหลับ
อาการหลับกลางอากาศมักเกิดขึ้นเวลาเจอโจทย์ยากๆ คือ น็อคเอาท์ หน้าคว่ำ ฟุบลงไปบนโต๊ะ
จะลากไปปล่อยให้นอนที่โซฟา หรือปลุกขึ้นมาอาบน้ำให้สดชื่น ก็ดูตามเวลาและสถานการณ์
เพราะพยายามจะให้งานทุกอย่างเรียบร้อย และส่งหมึกเข้านอนให้ได้ก่อนสามทุ่ม
เมื่อคืนนี้ท่าทางหมึกจะเหนื่อยมาก การบ้านภาษาไทยก็ยาก ขนาดฉันแอบช่วยนิดๆ ยังช้ามาก
กว่าจะได้ทำคุมองก็สองทุ่มครึ่ง แทบจะหลับคาแบบฝึกหัด บอกให้ไปอาบน้ำก็ไม่ยอม
"คุณแม่ครับ หมึกจะทำคุมองให้เสร็จก่อน" ... (งั้นไม่ขัดความตั้งใจ ปลุกๆ เรียกๆ กันไป)
ก่อนไปอาบน้ำยังมีใจแวะซ้อมเปียโนเล็กน้อย แค่ให้รู้สึกว่าได้ซ้อมแล้วนะ สองเพลงก็ยังดี
ไม่มีใครบังคับหรอก แต่ถ้าไม่ได้เล่นสักนิด หมึกจะรู้สึกว่ายังทำเรื่องที่ต้องรับผิดชอบไม่ครบ
แล้วก็จะกังวลว่ายังไม่ได้ซ้อมเปียโน ... "วันนี้ซ้อมนิดเดียวนะครับ ไม่มีเวลาแล้ว" ... (ได้ๆ ตามใจ)
สามทุ่มกว่า หมึกอาบน้ำเรียบร้อยตัวหอมฉุย กระโดดขึ้นเตียงส่งตาหวาน ...
คุณแม่ครับหมึกง่วง
สามทุ่มกว่าแล้ว นอนได้แล้วหละ
วันนี้ฝากคุณแม่จัดกระเป๋าได้ไหมครับ หมึกไม่ไหวแล้ว
จะให้แม่ทำอะไรบ้างล่ะ
เอาหนังสือใส่กระเป๋า แล้วก็ช่วยเหลาดินสอกับสีในกล่องให้หมึกนะครับ
ได้ๆ เดี๋ยวจัดการให้ แล้ววันนี้ทำบัญชีรึยัง
ทำบัญชีแล้วครับ
งั้นจะใส่ค่าขนมไว้ที่หน้ากระเป๋านักเรียนนะ ตอนนี้รีบนอนก่อน
แล้วตอนเช้าหมึกมาตรวจกระเป๋าเองอีกทีนะ เผื่อแม่ลืมอะไร
ขอบคุณครับ
หมึกหลับไปแล้วตอนที่ฉันนั่งเหลาดินสอด้วยความสบายใจ
ไม่ทันไรหมึกก็โตพอที่จะรับผิดชอบงานของตัวเองได้ รู้หน้าที่แล้วว่าต้องทำอะไร
อย่างงานบัญชีประจำวัน ก็แค่เขียนใส่สมุดบัญชี แจกแจงว่าค่าขนม 10 บาท ที่ได้ไป
ใช้ซื้ออะไรเท่าไหร่ เหลือกลับมาเท่าไหร่ หยอดกระปุกเท่าไหร่ ถ้าไม่เขียนมาก็จะเบิกค่าขนมไม่ได้
ฉันไม่ได้โหดร้าย แล้วนี่ก็ไม่ใช่เรื่องหนักหนาที่ต้องใช้เวลามากมาย แต่เ็ป็นเรื่องสำคัญ
ฉันสอนให้หมึกทำบัญชีค่าขนมตั้งแต่วันแรกที่หมึกได้เงินไปโรงเรียน (วันแรกที่เข้าเรียนชั้น ป.1)
ช่วงแรกๆ ก็เขียนให้ดูแล้วก็สอนว่าต้อง บวกช่องไหน ลบช่องไหน ใส่เงินคงเหลือตรงไหน
แค่อาทิตย์เดียวหมึกก็ทำบัญชีได้เอง สมุดบัญชีเล่มนี้ไม่ได้สอนแค่วินัยทางการเงิน
แต่ยังทำให้ฉันมีโอกาสได้สอนเกี่ยวกับการใช้จ่ายด้วยว่า อะไรควรซื้อ อะไรไม่ควรซื้อ
ขนมแบบนี้มีประโยชน์ หรือไม่มีประโยชน์ ... ถ้าไม่สอนกันในวัยนี้ จะสอนกันในวัยไหน
ดูจากปริมาณงานที่หมึกต้องทำในแต่ละวัน หลายคนบอกว่าเยอะเกินไป
แต่เชื่อไหมว่าศักยภาพของเด็กมีมากกว่าที่เราคิด ... มันไม่ได้อยู่ที่ปริมาณ มันอยู่ที่วิธีการ
มันเป็นหน้าที่เราที่ต้องคิดว่าจะทำยังไงให้เขารู้สึกว่ามันไม่ใช่การบ้าน มันไม่ใช่งาน
มันเป็นแค่เรื่องสนุกท้าทายความสามารถที่เขาต้องจัดการ มันก็แค่กิจวัตรประจำวัน
การเลือกมุมมองเป็นเรื่องสำคัญ มันอาจจะทำให้เราฮึกเหิมหรือห่อเหี่ยวได้ทันที
เวลาที่ต้องทำอะไรก็บอกใจ "สู้โว้ย" โฟกัสเรื่องตรงหน้าแล้วลุยไปทีละเรื่อง
ถ้ามัวแต่คิดว่า "เยอะว่ะ ไม่ไหว ตายแน่ๆ" ก็อย่าหวังว่าจะจัดการอะไรได้ สุดท้ายก็ตายสมใจ
ข้อมูลจากการวิจัยที่ฉันเคยอ่านผ่านตาบอกว่า กิจกรรมอะไรที่เราทำติดต่อกันได้ 21 วัน
สิ่งนั้นจะกลายเป็นกิจวัตรประจำวัน ที่เราทำได้อย่างอัตโนมัติโดยไม่ต้องบังคับตัวเองอีก
การฝึกความรับผิดชอบให้เด็ก เป็นเรื่องที่เราต้องใจแข็ง ถ้าโอนอ่อนผ่อนตามจนเกินไป
เราคงต้องเหนื่อยจ้ำจี้จำไชไม่รู้จบ แต่อย่าเคร่งครัดจนไม่ปราณี แผนงานที่ดีต้องยืดหยุ่นได้ 8月12日 ปีนี้ไม่มีการ์ดวันแม่วันแม่ปีนี้ เจ้าหมึกขอไปค้างที่บ้านคุณยาย 2 คืน ตั้งแต่คืนวันอาทิตย์
วันจันทร์ไปโรงเรียนตามปกติ แล้วกลับไปค้างที่บ้านคุณยายอีกคืน
วันนี้วันอังคารเป็นวันแม่ นัดทานข้าวเที่ยงกันที่ร้าน BBQ-Plaza ที่เซ็นทรัลพระราม 3
แล้วก็ไปทานไอติม Earthquake ที่สเวนเซนส์ พร้อมกับรับหมึกกลับบ้าน
รวมพลังสู้ๆ กับไอติมอ่างโต คุณแม่ก็สด คุณพ่อก็สด ลูกกับหลานก็ชื่น ... ชื่น
 คุณแม่ครับการ์ดวันแม่อยู่บ้านคุณยาย
หมึกเขียนให้แม่เหรอ
คือ จิงๆ แล้ว เปล่า (โอ้โห ยอมรับกันตรงๆ อย่างลูกผู้ชาย น่ารักมากมาย)
อ้าวแล้วยังไงล่ะ
คุณยายฉีกกระดาษมาให้แล้วบอกให้หมึกเขียนให้คุณแม่หน่อย
หมึกเขียนว่าไงครับ
หน้าแรกเขียนว่า Happy Mother's Day
แล้วข้างในล่ะ
ยังไม่รู้จะเขียนอะไรครับ เขียนไว้แค่ "สระแอ"
คงกำลังจะเขียนคำว่า "แม่" แต่ยังไม่รู้จะเขียนต่อว่าไง
งั้นเดี๋ยวถึงบ้านแล้วเอากระดาษแผ่นใหม่ไปเขียนก็ได้นะ
เอ่อ หมึกรักคุณแม่นะครับ แต่ไม่เขียนแล้วครับ ขี้เกียจ
จ้า จ้า ยังไงก็ได้ ไม่มีปัญหา ^^"
ฉันว่า "ขี้เกียจเขียน" เป็นเหตุผลที่น่ารัก และจริงใจดี แม่ของเจ้าหมึกก็เลยไม่มีการ์ดวันแม่ด้วยประการฉะนี้
แต่ไม่มีอะไรต้องน้อยใจ แค่รู้ว่าหมึกมันรักก็ชื่นใจ
ฉันเองเขียนการ์ดให้แม่เกือบทุกปี แต่ปีนี้คุณแม่ของฉันทันสมัย ใช้อินเทอร์เน็ต
เลยเปลี่ยนมาเขียนใส่บล็อค สนับสนุนยุค paperless ลดโลกร้อนนะคะ
8月9日 พิธีเปิดกีฬาโอลิมปิค กับ คนผิวสีเมื่อวานเย็นมีถ่ายทอดสดพิธีเปิดกีฬาโอลิมปิคจากประเทศจีน ความยาว 3 ชั่วโมงครึ่ง
เด็กๆ ที่บ้านนั่งกันหน้าสลอน ชมการแสดงแสนอลังการทางทีวี แสง สี เสียง ตระการตา
เพลงประจำการแข่งขันครั้งนี้ ชื่อเพลง ... You and Me (คลิกเพื่อชม MV)
Beijing 2008 Olympic Games Theme Song Music Video and Lyric
by Sarah Brightman and Liu Huan
you and me
from one world heart to heart we are one family for dreams we travel thousands of miles we meet in beijing come together the joy we share you and me from one world forever we are one family ในทีวีมีภาพเด็กๆ จากหลายประเทศ ทั้งผิวขาว ผิวเหลือง และผิวสีคมเข้ม (ในขณะที่อารมณ์กำลังซึ้งได้ที่) คุณแม่ครับดูนี่เร็ว แฮนค็อก อยู่ในทีวี
Handcock เป็นหนังเรื่องล่าสุดของพระเอกผิวสี (วิลล์ สมิธ) ไหนครับลูก ไหน วิลล์ สมิธ นี่ไงคุณแม่ แฮนค็อก (หมึกชี้ไปที่เด็กผิวสีเข้มในทีวี) ลูกครับ เค้าเป็นคนผิวสีเข้ม ไม่ใช่ แฮนค็อก นะครับ แฮนค็อก ยังไงก็ แฮนค็อก เฮ้อ (จะอธิบายยังไงดี)
8月5日 อัตตาในกระจกช่วงหลังมานี้ไม่ค่อยได้เขียนเรื่องหมึก ทั้งที่มีคนอยากอ่านเรื่องหมึก
และถามกันมาอยู่เรื่อยๆ "ทำไมไม่ค่อยเขียน"
บ่ายนี้รื้อบันทึกเก่าๆ ของหมึกออกมาอ่าน ตั้งแต่สมัยหมึกเด็กๆ
ภาพเก่าๆ ถูกฉายย้อนขึ้นมาเหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานนี้ แจ่มชัดนัก
หมึกโตขึ้นมาก ฉันเองก็โตขึ้นไม่น้อย ... เราสองคนต่างเปลี่ยนไป
กิจกรรมที่เราทำ เวลาที่เรามีด้วยกัน ทำให้ความสัมพันธ์ค่อยเปลี่ยนรูปแบบ
โลกส่วนตัวของหมึกขยายขนาดใหญ่ขึ้น หรือว่าฉันถอยห่างออกมาเอง
ซีดีหนังแปลงกาย รายการทีวี การ์ตูนบนชั้น ของเล่นมากมาย หรือว่าเกมส์ออนไลน์
ที่ทำให้ช่องว่างของเรากว้างกว่าเมื่อก่อน ... กว่าจะรู้ตัวเราก็มัวแต่เถียงกัน
อย่าดูหนังมากนัก อย่านั่งเฝ้าแต่ทีวี อย่าอ่านแต่การ์ตูน ช่วยเก็บของเล่นให้เข้าที่
แล้วคุยเรื่องอื่นบ้างได้ไหมนอกจากหนังแปลงกาย การบ้านเสร็จรึยัง
อ่านหนังสือเรียนบ้าง ซ้อมเปียโนอีกหน่อยแล้วค่อยไปเล่นเกมส์
โอ๊ย ... อะไรกันนักหนาครับคุณแม่
เวลาอยากทำอะไรให้ดี บางทีก็จริงจังไป
อยากเลี้ยงลูกให้ดี ให้มีวินัย บางทีก็เครียดเกินไป
ระหว่างเรามันไม่สนุกแล้ว หรือเราไม่ได้พยายามทำให้มันเป็นเรื่องสนุก
เรื่องเดียวกันมีวิธีพูดตั้งมากมาย แล้วทำไมใช้วิธีที่รู้แก่ใจว่าไม่ได้ผล
บ่น บ่น บ่น ... เถียง เถียง เถียง
อัตตาของคนเป็นแม่ ... แก่กล้าไป
อัตตาของคนเป็นลูก ... พัฒนาไว
นิสัยของหมึก ก็คือ นิสัยของฉัน ... อัตตาในกระจกชัดแจ่มใจ
พระอาจารย์มิตซูโอะ เควสโก ท่านว่า ...
การเลี้ยงเด็กอย่าเอาความเห็นตนเองเป็นใหญ่ เป็นสิ่งที่อันตราย
สิ่งที่ดีก็ชมให้กำลังใจ ผิดก็ว่าผิดให้แก้ไข แต่อย่าตำหนิมากเกินไป
ตำหนิ 1 ชม 9 จึงพอดี เหมาะสม
คงได้เวลาปรับกลยุทธกันใหม่ ไม่มีอะไรสายเกินไป
เราไม่ได้เลี้ยงลูกตามหนังสือ แล้วตอนคลอดออกมาก็ไม่มีคู่มือ
ฐานะ "แม่" ไม่ได้แปลว่า "ฉันไม่ผิด"
ถ้าชีวิตมันง่าย คนเราคงเข้ากันได้โดยไม่ต้องปรับอะไร
แต่มันไม่ใช่ เราถึงต้องเรียนรู้กันไง
7月16日 บ้านช่างไทยเจ้าหมึกไปเรียนมวยไชยาที่ "บ้านช่างไทย" เอกมัยซอย 10 ทุกวันเสาร์ตอนเย็น
มีโอกาสแวะไปสังเกตการณ์เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา
เลยเก็บรูปมาฝากแฟนคลับที่ถามกันจังว่าหมึกเรียนเป็นยังไง
คุณครูของหมึกเป็นผู้หญิงตัวผอมบาง ท่าทางคล่องแคล่ว แต่คงแข็งแรงไม่ใช่ย่อย
ที่พื้นจะมีเส้นสีขาว สำหรับนักมวยรุ่นเบบี้ก็ให้เดินตามเส้นนี้ สองขา สองเส้น ขนานกันไป
จัดมือให้ถูกต้อง ยกขาขึ้นมา ปลายเท้าชี้ขึ้นแบบคุณครู ... น่าน อย่างง้าน
คุณครูเล็ก (เสื้อสีดำ) กับนักมวยรุ่นพี่ๆ ที่ตั้งใจซ้อมกันมาก
7月15日 ความรักที่สะท้อนกลับมาปกติฉันเป็นคนหลับง่ายและตื่นเช้า แต่คืนวันเสาร์กลับนอนไม่ค่อยหลับ
เช้าวันอาทิตย์เลยตื่นสาย ลืมตาขึ้นมาในห้องนอนก็ไม่มีใคร แอร์ยังคงเปิดอยู่
พลิกตัวกอดหมอนข้างซุกหน้ากับผ้าห่มเน่า ได้กลิ่นคุ้นเคยรู้สึกดีจังเลย
ได้ยินเสียงทีวีดังอยู่ข้างนอก อ่า ... เสียงการ์ตูน
เจ้าหมึกดูการ์ตูนอยู่ในห้องนั่งแล่นแน่ๆ
รวบรวมกำลังใจลุกจากที่นอน พับผ้าห่มวางไว้ที่ปลายเท้า ปิดแอร์
แล้วเดินไปแปรงฟันสลัดความงัวเงีย ล้างหน้าให้หายเพลีย
ออกจากห้องนอนมาเจอเจ้าหมึกนั่งนิ่งอยู่ที่โซฟาตาจ้องทีวี
ไม่กู้ดมอร์นิ่ง ไม่สวัสดี ไม่ได้สนใจความมีตัวตนของฉัน
หมึกครับ กู้ดดดดด มอร์นิ่ง
(ผู้ใหญ่ตัวเล็กบนโซฟาพยักหน้าแต่ไม่พูดอะไร)
ฉันเดินเข้าไปนั่งลงข้างๆ โอบไหล่เจ้าหมึกมาไว้ในอ้อมกอด หอมแก้มหนึ่งทีแล้วกอดไว้อย่างนั้น
คนดูทีวีมีอาการขัดขืนเล็กน้อยที่ฉันมากวนใจ แต่ก็ยังมีมารยาทพอจะไม่แสดงอาการรำคาญ
ใจคอจะทักทายแม่สักนิดไหมครับ
กู้ดดดดด มอร์นิ่ง ครับ คุณแม่ (ปากขยับตามหน้าที่ โดยไม่ได้หันหน้ามามอง)
สนใจแต่ทีวี รักแม่มั่งไหมเนี่ย
รักครับ คุณแม่เป็นอะไร (คนที่พูดว่ารักครับ ยังคงดูทีวี)
เปล่า แค่รู้สึกว่าไม่มีใครรักเลยอ่ะ
มือเล็กๆ อ้อมมาข้างหลังแล้วกอดฉัน สายตาละจากทีวีหันมาหอมแก้มฉันหนึ่งที
แววตานั้นมองฉันแล้วพูดอย่างจริงใจ ... ก็หมึกนี่ไงครับ รักคุณแม่
หลายปีที่เราบรรจุความรักลงไปในชีวิตน้อยๆ ชีวิตหนึ่ง โดยไม่ได้หวังอะไร
นอกจากการได้รักเขาแล้วมีความสุข ใครจะไปคิดว่าความรักที่สะท้อนกลับมา
จะทำให้หัวใจที่อ่อนล้ากลับมีเรี่ยวแรง ... คุณแม่ก็รักหมึกมากที่สุดเลยนะครับ
6月29日 เคล็ดลับปกติหมึกเป็นเด็กอารมณ์ดี พูดจาด้วยเหตุผลเข้าใจง่าย แต่เวลาจะป่วนก็กวนได้ใจ เข้ากับผู้หญิงง่ายกว่าผู้ชาย
คุณครูที่สอนภาษาอังกฤษกับเปียโน ยังบ่นเหนื่อยใจกับ ความขี้อ้อน ช่างต่อรอง และรู้จักพูดเอาดีใส่ตัว
ฉันรู้สึกว่าหมึกเป็นเด็กตัวเล็กๆ สูงแค่เอวอยู่ประเดี๋ยวเดียว ตอนนี้กลายเป็นหนุ่มน้อยสูง 135 cm. อีกไม่นานคงสูงกว่าฉัน กลายเป็นผู้ชายปากหวาน ที่ชอบหาเหาใส่หัว
เมื่อตอนบ่ายหลังจากเรียนเปียโนเสร็จเจ้าหมึกดูครึ้มอกครึ้มใจ เดินทานขนมเบื้องอย่างอารมณ์ดี
เกี่ยวก้อยฉันกลับไปที่รถ พร้อมกับบทสนทนาระหว่างทาง ...
คุณแม่ครับถามอะไรหน่อย
ว่ามาสิ
หมึกอยากมีแฟนครับ
แล้วไงอ่ะ
คุณแม่ช่วยบอกเคล็ดลับหน่อยสิว่าทำยังไงถึงจะมีแฟนเยอะๆ (แก่แดดนี่หว่า)
เฮ้ย จะมีแฟนเยอะๆ ไปทำไม คนเดียวก็ปวดกบาลตายแล้ว
น่า นะ ... คุณแม่ช่วยบอกเคล็ดลับหน่อย (อ่า ... พูดจาอ้อนอวัยวะ)
อายุแค่นี้จะรีบมีแฟนไปไหนเล่า เอ้างี้ ไหนบอกแม่ซิว่ามีอะไรที่แม่ทำให้หมึกไม่ได้
แหม คุณแม่ก็ อีกหน่อยเวลาโตแยกจากคุณแม่ไปแล้วไง ก็ต้องมีแฟนใช่มะ
นั่นอีกตั้งนานไว้ค่อยมาถามดีไหม ตอนนี้แม่ยังอยู่กับหมึกนี่
หรือว่ามีอะไรที่แม่ทำให้หมึกไม่ได้ มีอะไรที่ "ไม่ใช่แฟนทำแทนไม่ได้" เหรอไง
โห คุณแม่ บอกหน่อยน่า ... นะ นะ นะ (อ้อนเหลือเชื่อจริงๆ)
ถ้าหมึกใช้เคล็ดลับของแม่ก็จะได้แฟนแบบปาป๊านะ เอามะ แฟนแบบปาป๊าน่ะ
เดี๋ยวก่อนคุณแม่ ไม่เอาแฟนแบบปาป๊านะ อยากได้แฟนแบบแฟนของปาป๊า
โห ... ไอ้ปากหวาน
บอดี้การ์ดมีคนใหญ่คนโตย้ายเข้ามาอยู่ในอาคารเดียวกับฉัน ไม่มีใครรู้ว่าเขาเป็นใคร ทำงานอะไร
หรือว่าใหญ่โตมาจากที่ไหน ทุกอย่างดูลึกลับ แต่ที่แน่ๆ ท่าทางคงจะเป็นคนสำคัญ
เพราะมีบอดี้การ์ดจากหน่วยงานตำรวจและทหารล้อมหน้าล้อมหลังตลอดเวลา
บอดี้การ์ดบางคนก็กลับไปพักที่บ้าน แต่บางคนพักอยู่ในอาคารตอนกลางคืนด้วย
ทุกเช้าจะมีบอดี้การ์ดที่คุ้นหน้ากันมานั่งอ่านหนังสือพิมพ์ ดื่มกาแฟ รอคนสำคัญ
เห็นหน้ากันหลายๆ วัน ก็เริ่มสนทนาพูดจาประสาคนคุ้นเคยกัน
เจ้าหมึกคงเห็นว่าอาชีพนี้เท่ห์มากเลยพยายามไปผูกสัมพันธ์
พี่ครับ พี่ทำงานอะไร
เป็นบอดี้การ์ดครับ
บอดี้การ์ดเป็นยังไงครับ
ดูแลความปลอดภัย ถ้ามีใครมาทำร้ายก็จะป้องกันครับ
ดีจังเลยครับ (ฉันแอบเห็นแววตาชื่นชมของหมึกฉายประกายทึ่ง)
+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
คุณแม่คร๊าบบบบบ จ้างบอดี้การ์ดให้หมึกหน่อย
เฮ่ย จะมีบอดี้การ์ดไปทำไม ลูกไม่ได้มีใครจะมาทำร้ายสักหน่อย
จ้างแค่วันเดียวนะคุณแม่
แล้วจะให้พี่เค้าทำอะไรล่ะ
จะพาพี่เค้าไปโรงเรียนด้วย แล้วเวลาเพื่อนแกล้งก็ให้พี่เค้าจัดการ
อ้าว แล้วลูกไปเรียนมวยทำไม
แหม คุณแม่ก็ ... (เด็กผู้ชายมาดแมนที่ไม่ชอบต่อยตีทำหน้าเขิน)
6月28日 กิจกรรมของหมึกคำถามที่ต้องตอบอยู่บ่อยๆ เวลาใครเจอหมึก ... "เรียนพิเศษอะไรบ้างคะ?"
ปัจจุบันหมึกเรียนชั้น Grade2 (ป.2) โรงเรียนสารสาสน์เอกตรา
นอกจากไปโรงเรียนอาทิตย์ละ 5 วัน ตารางเรียนพิเศษล่าสุดมีดังนี้ อ. คุมอง วิชา คณิตศาสตร์ 17.00 - 19.00 น. (ศูนย์พระราม 4)
พฤ. คุมอง วิชา คณิตศาสตร์ 17.00 - 19.00 น. (ศูนย์พระราม 4) ศ. คุมอง วิชา ภาษาอังกฤษ 17.00 - 19.00 น. (ศูนย์พระราม 4)
ส. ว่ายน้ำ 9.00 - 10.00 น. (สาธิตประสานมิตรฝ่ายประถม)
ชกมวย 17.30 - 19.30 น. (บ้านช่างไทย เอกมัย ซ.10) อา. ว่ายน้ำ 9.00 - 10.00 น. (สาธิตประสานมิตรฝ่ายประถม)
เปียโน 12.00 - 13.00 น. (สยามกลการ) เรื่องวิชาการจะเรียนวันธรรมดา ส่วนเรื่องเฮฮาก็อยู่วันเสาร์อาทิตย์
ทั้งหมดนี้เป็นตารางที่หมึกเลือกเอง ไม่ได้บังคับ อยากทำอะไรก็สนับสนุนเต็มที่ หมึกเรียนวิชา คณิตศาสตร์ของคุมอง มาประมาณ 2 ปีกว่าๆ ตอนนี้อยู่ระดับ D161
บวก ลบ คูณ หาร คล่องแล้ว กำลังทำแบบฝึกหัดเรื่อง เศษส่วน เศษคละ เศษเกิน แบบฝึกหัดระดับ D เทียบเท่ากับคณิตศาสตร์ระดับ ป.4 ปีนี้ได้เหรียญเงิน ระดับเรียนเกินชั้นเรียน 2 ปี ส่วนวิชา ภาษาอังกฤษของคุมอง เพิ่งเริ่มเรียนมาได้สักครึ่งปี ตอนนี้อยู่ระดับ A
เทียบเท่ากับภาษาอังกฤษระดับ ป.1 ยังเรียนไม่ทันชั้นเรียน เจ้าตัวกำลังเร่งทำแบบฝึกหัดให้ทันชั้นเรียน การเรียนคุมองทั้งสองวิชาจะมีการบ้านทุกวัน เด็กคุมองต้องรับผิดชอบงานของตัวเองอย่างมีวินัย
นอกเหนือจากการบ้านที่โรงเรียน หมึกต้องใช้เวลาอีกประมาณ 1 ชั่วโมง ทำการบ้านคุมองทุกวัน การบ้านของคุมอง พ่อแม่ไม่ต้องสอน แค่เพียงให้กำลังใจและช่วยประคับประคองอารมณ์ให้เด็กๆ
ในวันที่เจอโจทย์ยากมากๆ ก็อาจจะมีท้อ มีงอแง ก็เป็นเรื่องธรรมดา
ในความรู้สึกของฉันคุมองไม่ใช่แค่คณิตศาสตร์หรือภาษาอังกฤษ แต่คุมองใช้วิชาการเป็นเครื่องมือ
เพื่อฝึกทักษะในการใช้ชีวิตให้เด็กๆ มีวินัย และมีความพยายามในการแก้ปัญหาด้วยตนเอง ธรรมชาติของหมึกเป็นเด็กที่ไม่ค่อยมีทักษะทางด้านกีฬา (เล่นกีฬาไม่เก่ง)
แต่ชอบสนุก หมึกเล่นกีฬาเพื่อปลดปล่อยพลังงาน และสร้างความบันเทิงเริงใจเป็นหลัก
ไม่ได้มุ่งหวังเพื่อการแข่งขันใดๆ
หมึกเรียน ว่ายน้ำ มาประมาณ 1 ปีครึ่ง ว่ายท่าฟรีสไตล์ได้แต่หายใจไม่คล่อง
ว่ายท่ากรรเชียงได้แต่ทุลักทุเล แต่เรื่องโดดน้ำไม่เป็นรองใคร
เพราะสามารถทำให้น้ำกระจายออกจากสระได้มากที่สุด
พอขึ้น Grade2 ถูกเพื่อนรังแกบ่อย ขอไปเรียน มวยไชยา ทุกวันเสาร์ ครั้งละ 2 ชั่วโมง
เพิ่งเริ่มเรียนได้แค่ 2 อาทิตย์ ก็ยังดูไม่ออกว่าจะไปรอดไหม แต่ฉันว่ารอดยากง่ะ
เพราะเวลากลับจากเรียนชกมวยมาก็เห็น หมดเรี่ยวหมดแรง ป้อแป้แผ่หรา และบ่นซะมากมาย
สายสืบรายงานว่าไม่ค่อยตั้งใจเรียน สมัครไว้ 12 สัปดาห์ ก็ได้แต่หวังว่าจะไม่ทิ้งคอร์สกลางคัน
เรื่องดนตรีน่าจะดีกว่ากีฬา เรียน เปียโน มาตั้งแต่ 3 ขวบ จนถึงปัจจุบัน 7 ขวบครึ่ง
สอบเปียโน Level 13, 12, 11 ผ่านเรียบร้อยแล้ว ซ้อมเปียโนทุกวัน วันละ 20 นาที
กำลังเรียนหนังสือของ Yamaha เล่ม 4 เตรียมสอบ Level 10 ในครั้งหน้า เด็กสมัยนี้มีโอกาสที่ดีในการได้ลองทำกิจกรรมหลากหลายอย่าง
พ่อแม่ควรสนับสนุนให้เด็กได้ทำในสิ่งที่เขาต้องการ แต่ก็ไม่ควรให้ลองไปซะทุกอย่าง
เพราะถ้าลองโน่นลองนี่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา สุดท้ายก็จะเพาะบ่มนิสัยเบื่อง่าย
พอเจอเรื่องยากก็ไม่เอาดีกว่า เปลี่ยนไปทำอย่างอื่นดีกว่า สุดท้ายไม่ได้ดีสักอย่าง
การให้กำลังใจเด็กเพื่อให้เขาผ่านด่านที่ยากในแต่ละเรื่องจึงเป็นสิ่งที่พ่อแม่ต้องใส่ใจ
6月16日 เด็กแผนสูงหมึกเรียนคุมองมานาน ทุกวันจะมีการบ้านจากศูนย์ที่ต้องทำวันละ 1 ชุด
เมื่อคืนวันพฤหัสหมึกนอนดึกมากประมาณสี่ทุ่มครึ่ง ทำการบ้านที่โรงเรียนไม่เสร็จสักที
แต่สุดท้ายก็ได้ความว่าแอบทำการบ้านคุมองชุดของวันศุกร์ล่วงหน้าไปก่อนแล้ว
คุณแม่ครับการบ้านคุมองของวันศุกร์เสร็จหมดแล้ว เย็นวันศุกร์ไปดูหนังกันนะ
อ๊ะ ... อยากจะไปดูหนัง "กังฟูแพนด้า" ตอนเย็นวันศุกร์แล้วการทำการบ้านล่วงหน้า
นับเป็นกลยุทธที่ปฏิเสธได้ยาก เย็นวันศุกร์เราก็เลยไปโผล่ที่เมเจอร์สุขุมวิทหลังโรงเรียนเลิก
แต่ไม่ได้ดูหนังเรื่องที่ตั้งใจมาดูหรอกนะ หมึกเปลี่ยนใจกลายเป็นเจ้ายักษ์สีเขียว "HULK 2" ไปซะงั้น
แบบนี้ต้องเรียกว่าเสร็จเจ้าหมึกสองเด้ง เพราะเรื่องกังฟูแพนด้าที่สัญญากันไว้ ก็ต้องพาไปดูอีกรอบ
หนังเรื่อง HULK 2 ตื่นเต้นดี สนุกแบบหนังเด็ก ขนาดไม่ได้ดูภาคแรกก็ไม่ได้รู้สึกว่าอรรถรสขาดหาย
คงเป็นเพราะหนังเด็กดูง่าย ฉันชอบ เอ็ดเวิร์ด นอร์ตัน นะ เขาแสดงออกทางอารมณ์ได้ดี
6月9日 อยากใจเย็นกว่านี้ช่วงนี้หมึกค่อนข้างใจร้อน ส่วนฉันเองก็อยากใจเย็นกว่านี้
มันอาจจะเป็นเรื่องปกติที่ แม่กับลูก - ฉันกับหมีก มีความคิดไม่เหมือนกัน
บ้างว่าเป็นไปตามวัย แต่ถึงยังไงเราก็ไม่ควรเสียงดังใส่กัน
ลูกเสียงดังมา ฉันไม่ควรเสียงดังไป เพราะฉันเป็นผู้ใหญ่ที่ไม่ควรเถียงกับเด็กใจร้อน
แต่ในสถานการณ์ที่กระทันหัน บางครั้งก็เสียงดังใส่กัน ทั้งที่ไม่ควรเป็นอย่างนั้น
ตั้งแต่เปิดเทอม ฉันตื่นเช้าตรงเวลา 05.45 น. (ตีห้าสี่สิบห้า) ทุกวัน
พอจัดการเรื่องส่วนตัวเรียบร้อย ก็ปลุกหมึกเวลา 06.00 น. (หกโมงเช้า)
หมึกมีเวลาจัดการตัวเองให้เรียบร้อย 15 นาที แล้วลงมาทานอาหารเช้า 10 นาที
รถโรงเรียนมาถึงเวลา 06.25 น. (หกโมงยี่สิบห้านาที) ทุกวัน ทุกคน ถ้ารู้หน้าที่ ไม่มีปัญหา
เหตุการณ์ประจำวันกลับไม่เป็นอย่างนั้น เวลาจัดการตัวเองของหมึก 15 นาทีเหลือเฟือมาก
แต่พอแต่งตัวเสร็จแทนที่จะใส่ถุงเท้า ตรวจสอบกระเป๋านักเรียน และกระเป๋าสตางค์อีกครั้ง
ทำตัวให้พร้อมสำหรับอาหารเช้า หมึกมักจะนั่งอ่านการ์ตูนอย่างสบายอารมณ์
เคยช้าจนกระทั่งรถโรงเรียนไม่รอ เคยช้าจนกระทั่งฉันต้องถ่อไปส่ง
ในเวลาเช้าที่รีบร้อนอย่างนี้ พอเห็นหมึกนั่งอ่านการ์ตูนฉันจะ ... ปรี๊ดดดดด ทุกที
เช้านี้ก็เหมือนเดิม ใส่เสื้อเสร็จ ใส่กางเกงแล้ว แต่ ... ซิปกางเกงยังไม่รูด
กระเป๋านักเรียนยังเปิดอ้า โต๊ะเขียนหนังสือยังรกไปด้วยนิทานที่อ่านช่วงวันเสาร์-อาทิตย์
ในขณะที่เจ้าของกระเป๋า นั่งกระดิกขาอ่านการ์ตูนอยู่ที่โซฟาไม่เคยดูนาฬิกา เรียกสองครั้งยังเฉย
ฉันเหลือบไปเห็นกระเป๋าวิชาห้องสมุดกับดิกชันนารีที่หมึกต้องเอาไปด้วยวางอยู่ในห้องทำงาน
คาดว่าต้องลืมแน่ๆ ก็เลยเตือน ...
หมึกครับ เก็บการ์ตูน แต่งตัวให้เรียบร้อย รูดซิปกางเกงซะ
แล้วเอากระเป๋าวิชาห้องสมุดกับดิกชันนารีใส่กระเป๋าด้วย
คุณแม่สั่งทีละอย่างได้ไหมเนี่ย สั่งแบบนี้ใครจะไปทำถูก
ความจริงแม่ไม่ควรต้องบอกหรือสั่งนะ เพราะมันเป็นหน้าที่ลูกต้องดูแล
ของก็จัดแล้วนี่ ใครเอาออกมา คุณแม่หยิบออกมาเหรอ
กระเป๋าจัดไม่เรียบร้อย แม่เตือน ยังมาโทษกันอีก
หมึกวางการ์ตูนอย่างหงุดหงิด กระแทกกระทั้นข้าวของ
ฉันบอกตัวเอง ... ใจเย็นๆ ใจเย็นกว่านี้อีก ... ไม่อยากเสียงดัง
ไม่อยากให้มันเสียบรรยากาศตั้งแต่เช้าแบบนี้
ก็ถ้าไม่ใช่คุณแม่แล้วใครหยิบออกมาล่ะ
หมึกครับ นอกจากไม่ขอบคุณที่แม่เตือนแล้ว ยังโทษกันแบบนี้ ถูกต้องแล้วเหรอ
ยังไม่ต้องตอบนะ คิดก่อน ฟังที่แม่พูดแล้วเอาไปคิดในรถโรงเรียน แม่ไม่ได้เอาออกมาแน่ๆ และไม่สำคัญด้วยว่าใครเอาออกมาตอนนี้ที่สำคัญ คือ ถ้าอยากให้อุปกรณ์มันครบ ก็ใส่มันกลับลงไปซะ แล้วไปโรงเรียน
ฉันพูดยอมรับว่าพูด เสียงเข้ม ชัดเจน เข้าใจง่าย ... คนจะไปโรงเรียนเริ่มร้องไห้ เสียบรรยากาศจนได้
หมึกซดไข่ลวกหนึ่งใบอึกเดียวอย่างรวดเร็ว แล้วคว้านมช็อคโกแล็ตหนึ่งกล่อง ขึ้นรถโรงเรียนไปทั้งน้ำตา
โดยไม่มีเวลาทานคอร์นเฟลค เลยให้เงินไปเผื่ออยากทานอะไรที่โรงเรียนตอนเช้า 25 บาท
ตอนนี้ ... ฉันรู้สึกไม่ดีที่เราไม่มีเวลาคุยกัน และปล่อยให้หมึกไปโรงเรียนทั้งอย่างนั้น
ทั้งที่ความจริง อยากอธิบายช้าๆ อยากมีเวลาพูดด้วยดีๆ อยากดึงมานั่งตักแล้วกอดสักที
6月5日 ไอ้แว่น ไอ้บ้า ไอเอี้ยหมึกเปิดเทอมใหม่เรียนชั้น Grade2 มาได้สามอาทิตย์แล้ว
"คุณแม่ครับ อยากย้ายโรงเรียน อยากเปลี่ยนเพื่อนใหม่" หมึกบ่นอย่างนั้น
สอบถามสาเหตุได้ความว่าที่นั่งใหม่อยู่ด้านหลังห้อง เป็นกลุ่มเด็กผู้ชายหลายคน เป็นแก๊งค์ใหญ่
ที่อาจจะเห็นว่าหมึกดูแปลกตาและน่าสนใจ เลยหยิบยื่นมิตรภาพที่หมึกไม่คุ้นเคยให้
"ไอ้แว่น ไอ้บ้า ไอเอี้ย" เพื่อนล้อว่างั้น แถมด้วยการสกรัมชกต่อยเล็กๆ น้อยๆ เอามันส์
หมึกไม่ถนัดเรื่องแบบนี้ เพราะเป็นเด็กดีแต่ปาก และสนุกแนวเฮฮา แบบไม่เน้นเจ็บตัว
ตอบโต้ไม่ได้เลยไปฟ้องคุณครู คุณครูก็แค่อบรมไม่ได้ทำโทษอะไร
ซึ่งฉันก็เห็นว่าเหมาะแล้ว แหมๆ แค่เด็กแซวกันแบบแมนๆ จะไปติดใจอะไรนักหนา
แต่หมึกท่าทางไม่ยอมเลิกรา ถึงกับประกาศว่าจะย้ายโรงเรียน
เลยต้องจับมาอบรม ปรับทัศนคติกันใหม่ ...
ในเมื่อเราใส่แว่น ถ้าเพื่อนจะเรียก "ไอ้แว่น" ก็ไม่เห็นเป็นไร ไอ้เป็นคำนำหน้าเวลาเพื่อนเอ็นดู
ส่วนเรื่อง "ไอ้บ้า" ก็อย่าไปใส่ใจ คนเรามันก็บ้ากันทั้งนั้น บ้ากันทั่วไป
คนบ้าไม่ทำผิดอะไร ก็แค่คนที่ไม่ชอบทำอะไรตามอย่างคนทั่วไป
แล้ว "ไอ้เอี้ย" น่ะ ลูกเอ๋ย มันเป็นคำด่าเป็นคำอุทาน คนพูดคงแค่จำเค้ามาพูด
พูดไปตามประสาเด็กที่พ่อแม่ไม่มีเวลาอธิบายความหมายให้เข้าใจว่าอะไรควรไม่ควร
หมึกไม่ควรโกรธเค้า หมึกควรสงสารเค้า ที่พ่อแม่เค้าไม่มีเวลามานั่งคุยอย่างนี้
การย้ายโรงเรียน มันเป็นการหนีปัญหา ที่ไหนๆ ก็มีคนแบบนี้ทั้งนั้น
คนที่รวมกลุ่มกันเป็นหมู่คณะ แล้วด่าคนอื่นโดยไม่ได้มองดูตัวเอง
ไม่ต้องสู้ ไม่ต้องตอบโต้ ไม่ต้องฟ้อง ไม่ต้องทำอะไร แค่ทำใจเย็นๆ ไว้
ปล่อยให้มันพูดไป เราอย่าไปถือสาให้หนักหัวใจ เดี๋ยวมันก็เบื่อไปเอง
อย่าหวังว่าคนทั้งโลกจะเข้าใจ แค่ใครบางคนเข้าใจ ... ก็มากมายเกินพอแล้ว
5月24日 น้องหมึก กับ เจนเนอรัล ม๋าหลายเสียงห่วงใยถามไถ่ความคืบหน้าเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเด็กกับหมา
และเจอคำถามของพี่ป๋องทิ้งไว้ใน Hi5 >>> "ความสัมพันธ์ของเด็กและหมาเป็นยังไงมั่งละครับเนี่ย"
ประมาณสองอาทิตย์ที่เด็กอยู่ร่วมบ้านกับหมา ฉันมีรายงานเปรียบเทียบดังนี้ ...
น้องหมึก ... ฟันซี่หน้าสุดด้านบนขวา "หลอ" ตั้งแต่ปีที่แล้ว จนถึงปัจจุบันนี้ยังหลออยู่ (ฟันขึ้นช้ากว่าหมา)
G.M. ... สองอาทิตย์ก่อนสุภาพเรียบร้อย ฟันยังไม่คม ตอนนี้งับกระจาย และชอบขากางเกงเด็ก
น้องหมึก ... เปิดเทอมใหม่เรียน Grade.2 แล้ว แต่กลับบ้านมายังใช้ชีวิตสนุกเหมือนปิดเทอม
G.M. ... ไม่ต้องไปโรงเรียน อยู่บ้านกับฉัน สนุกทุกวันไม่เว้นวันหยุด (งานนี้เด็กอิจฉาหมา)
น้องหมึก ... อาบน้ำเองได้ แต่ไม่ชอบอาบน้ำ
เวลาอาบน้ำแกล้งลืมล้างหน้า เวลาแปรงฟันแกล้งลืมใส่ยา (ลีลาจัด แต่ไม่รอดสายตา)
G.M. ... อาบน้ำเองไม่ได้ แล้วก็ไม่ชอบเช็ดตัว
ตอนเย็นเวลาเช็ดตัวให้ชอบหนีหน้า มุดไป มุดมา แต่ไม่รอดหรอก (เพราะฉันลีลาจัดกว่า)
น้องหมึก ... เด็กผู้ชายธรรมดา ที่ไม่ธรรมดา พูดมาก เก่งแต่ปาก ปอดแหก และกลัวหมา
G.M. ... เจนเนอรัล ม๋า ที่ไม่ธรรมดา เห่าน้อย กินมาก ปากกัด ตีนถีบ และไม่กลัวเด็ก
โดยสรุป ... เด็ก กลัว ม๋า แต่ ว่า ม๋า ไม่ กลัว เด็ก
จนถึงบัดนี้เด็กก็ยังไม่กล้าอุ้มหมา และชอบหดขาไว้บนเก้าอี้
วันที่คุยกับติ่งทาง MSN ติ่งถามได้ตรงประเด็นมาก
"ไม่น่าเชื่อ ... ยังมีอะไรที่ไอ้หมึกมันกลัวกว่าแม่มันอีกเหรอวะ"
ถามแบบนี้มันน่าเตะนัก "ก็เออสิวะ ไอ้หมึกมันกลัวหมา"
แล้วเมื่อวานซืนหมึกถามฉัน "คุณแม่ชินกับชีวิต ม๋า ม๋า รึยังครับ" ... เด๋วปั๊ด
|
|
|
