| Charinya's profileAy's Daily EmotionalPhotosBlogLists |  Tools  Help |
Ay's Daily Emotionalอ่อนไหว ไม่อ่อนหวาน บ้างาน บ้าระห่ำ |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
แบกเป้ กินลม ชมซากุระ
|
September 12 เยี่ยมชมบ้านใหม่ได้ที่ www.ayishere.comช่วงนี้นอกจากงานประจำที่วุ่นๆ ก็กำลังสนุกกับการศึกษาเรื่องการทำตลาดแบบ Affiliate
และกำลังสร้างบ้านใหม่บนพื้นที่ของตัวเอง ไปจดโดเมนเนมและเช่าพื้นที่มาเรียบร้อยแล้ว
แต่บ้านยังสร้างไม่เสร็จ และคงต้องใช้เวลาปรับปรุงอีกสักพักกว่าจะเรียบร้อยทุกฟังก์ชันอย่างที่ตั้งใจ
เชิญเยี่ยมชมบ้านใหม่ได้ที่ http://www.ayishere.com/
(โปรดสังเกตว่าชื่อโดเมนเนมเท่ห์มากๆ)
แฟนคลับตามอ่านบล็อคกันได้ที่บ้านใหม่นะคะ
September 10 ถ้าต้องตายไปตอนนี้ข่าวใหญ่ที่สุดในความรู้สึกของฉันวันนี้ ไม่เกี่ยวกับผู้ชายชื่อ "สมัคร"
ปล. ขอบคุณข้อมูลบางส่วนจากบล็อคของ นายแป๊ก
เธอเคยคิดไหมว่า ... ถ้าต้องตายไปตอนนี้ ในวินาทีนี้ จะรู้สึกยังไง?
ฉันเองคงไม่กลัวตาย แต่คงเสียดายถ้าไม่ได้ลาคนที่สำคัญกับใจ
+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
ถ้าโลกจะแตก ถ้าคนจะตาย ก็ไม่สำคัญแล้วว่าใครจะเป็นนายก ใครจะเป็นรัฐบาล
ไม่รู้ว่าคนไทยสนใจกันมั่งไหมว่าโลกนี้มันจะเป็นยังไง หรือสนใจแค่ชิมไปบ่นไป (อุ๊บส์)
คนไม่มีสิทธิ์ที่เห็นแก่ตัวก้มหน้าก้มตาทำงานอยู่นาน แล้วก็เงยหน้าขึ้นมาพบกับความจริงที่ไม่อยากยอมรับ
ไม่อยากเข้าใจ ไม่อยากเชื่อว่าเรื่องราวรอบตัว เปลี่ยนเร็วกว่าหัวใจ
สงสัยว่า ... คง ก้ม หน้า นาน เกิน ไป
อาจจะเหมือนว่าไม่สนใจ อาจจะคล้ายว่าไม่เป็นไร แต่คนอย่างฉันความรู้สึกไว
คิดอยู่เหมือนกันว่าต้องมีวันนี้ วันที่เธอมีใคร แล้วฉันก็ควรดีใจ
ทั้งที่ คิดคิด ไว้ แล้วหัวใจก็ รู้รู้ ยังไม่อยากเชื่อว่าใจ เจ็บเจ็บ อยู่
เศร้าจนไม่อยากทำอะไร เลยปล่อยให้ใจรู้สึกตามที่คิด
ความ รัก มัน ไม่ ใช่ ความ ผิด
ฉันมันก็แค่ ... คน ไม่ มี สิทธิ์ ที่ เห็น แก่ ตัว
คนเราควรเดินบนทางที่มองแล้วว่าไปได้ไกล
ดีเอ๋ย ดีใจ ... ที่ เธอ มี ใคร ใกล้ ตัว
Exercise Memo: 10/09/51เวลานอนคืนวันอังคาร 03.00 - 05.30 น. --> 2.5 ชั่วโมง
06.40 น. - 09.40 น. ไปฟิตเนส แต่ง่วงนอนไม่มีแรง เวลา 3 ชั่วโมงที่ฟิตเนสเลยถูกใช้ไปดังนี้
หลับสนิทที่ริมสระน้ำ 1 ชั่วโมง 15 นาที / นอนเอกเขนกอ่านหนังสือ 45 นาที /
เล่นสควอช 20 นาที / weight training 15 นาที (แขน บ่า ไหล่ ท้อง) / อาบน้ำแต่งตัว 25 นาที
10.00 น. อาหารเช้า ข้าวเหนียว ส้มตำ ลาบปลาดุก ... ที่เห็นเนี่ย หมด เกลี้ยง คนเดียว
September 09 เรื่องที่ทำให้แอบยิ้มได้ทุกทีสำหรับบางคนที่ต้องการเป็นคนสำคัญ แต่ฉันไม่เคยคิดอย่างนั้น ฉันไม่อยากเป็นเรื่องใหญ่ในชีวิตของใคร ... ฉันดูแลตัวเองได้ ฉันสบายดี ... เมื่อใดที่เธอวุ่นวายอยู่กับเรื่องใหญ่ๆ อยากบอกว่าเรื่องเล็กๆ รอได้ และมีกำลังใจ การได้เป็นเรื่องเล็กๆ ยังดีกว่าไม่ได้เป็นอะไร + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + การได้เป็นเรื่องเล็กๆ ของใครบางคน ที่ในชีวิตเขามีแต่เรื่องใหญ่ๆ ... เป็น เรื่อง ที่ ทำ ให้ แอบ ยิ้ม ได้ ทุก ที ... Exercise Memo: 09/09/51คืนวันจันทร์ตั้งใจจะนอนให้มากขึ้นอีกนิด เลยเข้านอนเร็วกว่าปกติหน่อย หัวถึงหมอน 01.30 น. (นี่เร็วแล้วนะ)
แต่ผลจากการฝืนนาฬิกาชีวิตมา 3 คืน รวด ทำให้ตื่นขึ้นมาอย่างสดชื่นในเวลา 04.30 น.
คิดเป็นเวลานอน 3 ชั่วโมง ก็ไม่ได้มากกว่าคืนที่ผ่านมา แล้วฉันเป็นพวกตื่นแล้วต้องลุกทันทีไม่นอนแช่
ไม่รู้จะไปไหน ตีห้าขี่มอเตอร์ไซค์ไปฟู้ดแลนด์ ช็อปปิ้งอาหารเช้าและซื้อกับข้าวสดอย่างสบายใจ
เหมือนเปิดบริการให้ฉันเดินคนเดียว พนักงานทักกันเกรียวกราว ให้ความรู้สึกส่วนตัวและคล้ายจะเป็นคนสำคัญมากๆ
06.45 น. - 07.45 น. เล่นสควอช 30 นาที + weight training 30 นาที (หลัง/ก้น/ท้อง/เอว)
07.45 น. - 08.20 น. นอนเอนกายอ่านหนังสือ "PPC พลิกเกมธุรกิจโฆษณาออนไลน์ให้เป็นต่อ" อยู่ที่ริมสระน้ำ
08.20 น. - 08.35 น. หลับริมสระน้ำ 15 นาที เพราะหนังสือที่หยิบมาอ่านมันวิชาการมากเกินไป เลยง่วงงุน
08.35 น. - 08.45 น. ว่ายน้ำ 300 เมตร 10 นาที ผ่อนคลายกล้ามเนื้อ
08.45 น. - 09.15 น. พยายามอ่านหนังสือต่อให้จบบทที่อ่านค้างอยู่
09.15 น. - 09.40 น. อาบน้ำ สระผม แต่งตัว อย่างเชื่องช้า 25 นาที (ช้ากว่าปกติมากๆ)
09.50 น. ถึงบ้าน ทานอาหารเช้า Non-Fat Milk 320 ml + Cereal 40 g. แล้วเริ่มทำงาน
September 08 Exercise Memo 08/09/51ด้วยภารกิจมากมายทำให้ฉันจงใจว่างเว้นการออกกำลังกายไป 3 วัน
คืนวันอาทิตย์ยังคงนอนน้อยตามเคย 03.00 - 05.30 น. รวม 2.5 ชั่วโมง
แต่ตื่นมาด้วยความรู้สึกอยากออกกำลังกาย เลยเก็บข้าวของไปฟิตเนส
07.00 น. - 9.30 น.
ตั้งใจจะตุ้นร่างกายด้วยการตีสควอชสัก 10 นาที แล้วจะไปเล่นอย่างอื่นต่อ
ปกติจะตีคนเดียว น็อคกับผนัง ให้เหงื่อพอซึมๆ ไม่เคยคิดจะเล่นคู่กับใครเลย
เพราะฝีมืออ่อนหัดอย่างฉัน ถ้าตีคู่กับใครคงวิ่งเก็บลูกกันจนเหนื่อย แล้วห้องสควอชก็เป็นห้องกระจก
คนข้างนอกมองเข้ามาเห็นฝีมือฉัน ก็คงไม่อยากมาวิ่งเก็บลูกหัวซุกหัวซุนด้วยกัน
แต่วันนี้มีหนุ่มน้อยหน้าตาคุ้นๆ ที่ยิ้มให้กันมาหลายวัน เปิดประตูกระจกเข้ามา "ขอเล่นด้วยนะครับ"
พร้อมกับให้คำแนะนำเรื่องการจับไม้อย่างถูกต้อง การเปิดหน้าไม้ การใช้แขนและข้อมือ
ความสัมพันธ์ของน้ำหนักในการขึงเอ็น กับการใช้น้ำหนักมือในการตี และการควบคุมทิศทาง
พร้อมทั้งอธิบายกติกาการเล่นอย่างคร่าวๆ ให้ฟ้ง ด้วยท่าทางเป็นมิตรและไม่อวดรู้
ฝีมือของเขาจัดว่าดีมาก และมากเกินกว่าจะมาตีกับคนฝีมือแย่ๆ ที่เพิ่งเล่นมาแค่อาทิตย์เดียวอย่างฉัน
การตีป้อนลูกให้นั้น บ่งบอกว่าเขาจัดวางตำแหน่งอย่างจงใจ และต้องการช่วยให้ฉันฝึกซ้อม
กับลูกในบางลักษณะที่ฉันยังเล่นได้ไม่คล่อง เช่น ลูกที่ตกกระทบใกล้ผนังมากๆ
มีคู่มาช่วยซ้อมให้แบบนี้ จากที่คิดว่าจะเล่นแค่ 10 นาที กลายเป็น ตีสควอชยาวไปซะ 35 นาที
เหลือเพียงความเกรงใจที่เขาสละเวลามาเล่นด้วย พอเขาถามว่า "เหนื่อยรึยังครับ"
ฉันเลยได้โอกาส "เหนื่อยแล้วค่ะ ขอบคุณนะคะ" แล้วชิ่ง ก่อนที่จะเป็นลมตายคาสนาม
weight training 30 นาที เน้นกล้ามเนื้อ Chest & Abs
ว่ายน้ำ 300 เมตร 10 นาที ว่ายช้าๆ ผ่อนคลายกล้ามเนื้อ
อบสมุนไพรใน Steam Room 20 นาที อบนานจนเกือบสุก เพราะนั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย ^^"
September 07 พะ เนิน เทิน ทึกฉันกล้าพูดได้เต็มปากว่าฉันเป็นคน "เรียบร้อย" และ "มีระเบียบวินัย" มากๆ
แต่ด้วยสภาพงานการที่ Hot & Hit และเรื่องที่กำลังติดใจโฟกัสอยู่ในตอนนี้
มันไม่เอื้ออำนวยให้จัดการสภาพแวดล้อมให้เป็นปกติได้ สถาพตอนนี้ยุ่งมากถึงมากที่สุด
แค่ดำเนินชีวิตให้เป็นไปตามตารางปกติยังเป็นไปได้ยาก
สภาพโต๊ะทำงานปัจจุบันก็เลยเป็นแบบนี้ ... พะ เนิน เทิน ทึก
คืนวันศุกร์ ได้นอน 02.00 - 05.30 น. คิดเป็นเวลา 3.5 ชั่วโมง
คืนวันเสาร์ ได้นอน 03.30 - 05.30 น. คิดเป็นเวลา 2.0 ชั่วโมง
ที่แย่ไปกว่านั้นคือกังวลไปทุกเรื่องจนนอนไม่หลับ
กระสับกระส่ายจนตื่นขึ้นมาทำงานต่อตอนเช้าได้สบายๆ
ไม่รู้พลังงานล้นเหลือมาจากที่ไหนนักหนา ถึงตอนนี้ก็ยังไม่ง่วง
อาจจะเป็นเพราะ ... ฉันไม่ได้รู้สึกว่ามีอะไรมากระตุ้นให้เกิดพลังที่จะทำอะไรแบบนี้มาสักพักใหญ่ๆ
พอมาเจองานที่กำลังทำอยู่ตอนนี้ ก็ท้าทายดี ยากแต่สนุก ปลุกจิตวิญญาณ
*** งานเยอะ โต๊รก แต่หัวใจไม่สกปรกนะคะ ***
September 06 เหตุการณ์ ไม่สำคัญเท่า จังหวะสิ่งที่สำคัญในชีวิตคนเราอาจจะไม่ใช่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
แต่เป็นจังหวะหรือเวลาที่เกิดเหตุการณ์นั้นมากกว่า
บางวันก็ทนทาน แต่บางวันก็อ่อนไหวนัก
เหตุการณ์ ไม่สำคัญเท่า จังหวะ
เมื่อไหร่ ก็เลยสำคัญกว่า อะไร
ต้องใช้เวลาฝึกฝนฉันเห็นโฆษณาในหนังสือของขนมปังยี่ห้อหนึ่งซึ่งจัดให้เด็กอายุ 8 - 12 ปี
มาแข่งขันทำแซนด์วิชไส้ต่างๆ ที่ได้คุณค่าโภชนาการครบถ้วน และตกแต่งอย่างสวยงาม
เด็กตัวเล็กๆ ใส่หมวกเชฟน่ารัก ประดิษฐ์ประดอยแซนด์วิชกันอย่างตั้งใจ
ชวนให้คิดถึงเด็กอายุ 7 ขวบครึ่งที่บ้าน ซึ่งอ่อนหัดการช่วยเหลือตัวเองด้านอาหาร
เพราะฉันให้บริการมาตลอด ไม่ค่อยได้ให้หมึกทำเอง เห็นทีต้องลองให้หมึกฝึกบ้างแล้ว
หมึกครับแม่เห็นในนิตยสารนะ เค้ามีเด็กมาแข่งทำแซนด์วิชกันหละ น่ากินมากเลย
เด็กโตเหรอคุณแม่
ไม่โตหรอก โตกว่าหมึกนิดเดียว เค้ารับอายุ 8 - 12 ปี หมึกทำแบบเค้าได้ไหมเนี่ย
ไว้รอฝึกก่อนแล้วอายุ 12 ค่อยไปแข่งนะครับคุณแม่
โห แค่ทำแซนด์วิชจะฝึกตั้ง 5 ปี เลยเหรอ ปีเดียวก็พอมั๊ง
ยังทำไม่เป็นเลยจะให้ไปแข่งอะไรเล่า เค้ามีแข่งกินแซนด์วิชหรือซูชิไหมครับ
(แล้วคนพูดก็หัวเราะเสียงดัง หยิบแซนด์วิชทูน่าที่ฉันทำไว้ให้ใส่ปากคำโต)
September 05 งาน Health, Cusine & Beauty Festival และ งานเที่ยวทั่วไทยใช้ความสามารถพิเศษในการแหวกตารางงานประจำวัน แวะไปที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิตติ์
ตั้งใจแวะไป งาน Healty, Cusine & Beauty Festival เพราะต้องการสมัครสมาชิก ...
สมาชิก 1 ปี 24 เล่ม ราคา 1,199 บาท เฉลี่ยแล้วราคาเล่มละ 50 บาท แถมส่งถึงบ้านฟรี
สมัครในงานนี้แถม นิตยสาร room (ideas for practical living) ให้ทดลองอ่าน 1 เล่ม
และแถม พ็อกเก็ตบุ๊ค Living by Doing Nothing คู่มือความสุขง่ายๆ โดยไม่ต้องทำอะไรเลย 1 เล่ม
ช่วงนี้ที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิตติ์ยังมี งานเที่ยวทั่วไทย ด้วย ไปรอบเดียวได้เที่ยวสองงาน
ในงานมีขายแพ็คเกจท่องเที่ยวและห้องพักโรงแรมราคาถูกมากๆ ห้องพักในประเทศลดราคาเกิน 50%
หลังจากสำรวจจนทั่วงานแล้ว ราคาเฉลี่ยห้องพักอย่างดี พร้อมอาหารเช้า/คน/คืน อยู่ที่ประมาณ 500 - 900 บาท
แต่จะขายเป็นคู่ เช่น ห้องพัก 1 คืน 2 คน พร้อมอาหารเช้า 1,400 บาท อยากไปจังหวัดไหนเลือกได้ทั้งนั้น
สำหรับคนทุนทรัพย์หนาและอยากไปไกลกว่าชายแดนไทย ก็มีแพ็คเกจท่องเที่ยวต่างประเทศให้เลือกมากมาย
แต่ฉันไม่ได้สนใจหาข้อมูลการท่องเที่ยวนอกประเทศเพราะช่วงนี้ ... ร๊ากกกกก เมือง ไทย
... ร๊ากกกกก คน ไทย ^^
Coffee Alley Soi.Sukhumvit16ร้านกาแฟน่ารักๆ ใน ซ.สุขุมวิท16 ซึ่งเปิดให้บริการแต่เช้าตรู่ร้านนี้ชื่อ Coffee Alley
เข้าซอยมาไม่ไกลร้านจะอยู่ทางขวามือก่อนถึง Foodland
บรรยากาศเขียวขจีร่มรื่นด้วยต้นไม้และดอกไม้นานาพันธุ์ ด้านล่างเป็นร้านกาแฟ ชั้นสองเปิดสอนโยคะ
ที่นั่งในร้านมีทั้งส่วนที่เย็นฉ่ำจากเครื่องปรับอากาศ และส่วนลมโชยเย็นสบายตามธรรมชาติ นอกจากกาแฟรสนุ่มก็ยังมีเบเกอรี่หลากชนิดให้เลือกสรร อบกันสดๆ ใหม่ๆ เปิดโล่งให้ชมได้ทั้งกระบวนการงานครัว
ฉันนั่งจิบลาเต้ร้อน กับ วาฟเฟิลไอศกรีม Coffee Almond Fudge
เคียงคู่กับนิตยสารรายปักษ์เล่มโปรด "ซีเคร็ต" ซึ่งเป็นเล่มเดียวที่ฉันอ่านเป็นประจำ เนื้อหาภายในเล่มเน้นการพัฒนาชีวิตตามแนวพุทธ เป็นธรรมะดีกรีอ่อน ที่อ่านง่าย ย่อยง่าย
ฉันอ่านมาตั้งแต่เล่มแรก เล่มปัจจุบันหน้าปก "คุณสู่ขวัญ บูลกุล" เป็นฉบับที่ 4
อ่านแล้วชอบใจ อยากแนะนำให้เพื่อนๆ ลองซื้อมาอ่านกัน หนังสือวางแผงทุกวันที่ 10 และ 26 ของเดือน
+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
ช่วงนี้กำลังมี งาน Health, Cusine & Beauty Festival ครั้งที่ 4
วันที่ 3 - 7 กันยายน 2551 ณ ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิตติ์ ใครยังไม่รู้จะไปไหนช่วงเสาร์อาทิตย์นี้น่าจะเก็บไว้พิจารณานะคะ
work @ home: อยากมีเวลาเลิกงาน อยากมีบ้านให้กลับใครๆ คงฝันอยากทำงานแบบ work @ home ที่ไม่ต้องเสียเวลาเดินทาง
แต่การทำงานแบบนี้ต้องมีวินัยในตัวเองสูงกว่าการทำงานที่อื่น ต้องบังคับตัวเองให้ได้
มิฉะนั้นก็จะพบว่า ... งานไม่เดิน เงินไม่เข้า แล้วชีวิตเศร้าๆ ก็พร้อมจะเละเทะได้แบบไม่รู้ตัว
ฉันมีออฟฟิศเป็นบ้าน และมีบ้านเป็นออฟฟิศ มาเกือบสองปีแล้ว
กว่าจะปรับตัวได้ กว่าจะจัดการอะไรลงตัว ก็ปรับจิตใจอยู่นานเหมือนกัน
มีหลุดออกนอกเส้นทางสวนกระแสบ้าง แต่ก็กลับเข้าเส้นทางได้เสมอ
มันเกิดขึ้นเพราะความเบื่อที่อยู่ในสถาพแวดล้อมเดิมๆ แทบจะ 24 ชั่วโมง
เวลาเบื่อถึงขีดสุด เห็นโต๊ะก็เมางาน เกิดอาการแฮ็งค์โอเวอร์ จนอยากจะอ๊วกใส่กองเอกสาร
เบื่อออฟฟิศ เบื่อบ้าน เพราะมันที่เดียวกัน ... อยากมีเวลาเลิกงาน อยากมีบ้านให้กลับ
หลายวันที่ทำงานหนักติดต่อกัน เหนื่อยแล้วก็เมื่อยไปทั้งตัว แต่อารมณ์เมื่อคืนมันอยากออกไปที่อื่น
ไม่อยากมองเห็นโต๊ะทำงาน อยากออกจากบ้านไปนั่งสบายๆ จิบอะไร Chill Chill ฟังเพลงเบาๆ
อยากสนุกเหมือนคนไม่เจียมสังขาร คือ เหนื่อยจะตายชักแล้วทำไมไม่นอน
โชคยังดีที่ชวนเพื่อนๆ แล้ว ไม่มีแนวร่วมก่อการ เลยได้อยู่บ้าน ปิดคอมพ์ไปนอนตั้งแต่ยังไม่ห้าทุ่ม
ตื่นมาตีห้ากว่าๆ ... หลับเต็มตื่น สดชื่นเต็มตา ... ขอบคุณที่พระคุ้มครอง ให้อยู่บ้านนอน
วันนี้ไม่ได้ออกกำลังกาย ปล่อยให้กล้ามเนื้อได้พักสบายๆ เลยไปส่งหมึกตอนเช้าที่โรงเรียน
ขากลับผ่าน ร้านกาแฟ Coffee Alley ใน ซ.สุขุมวิท16 ซึ่งอยู่ใกล้บ้านแค่ปลายจมูก
แต่ไม่เคยไปอุดหนุนสักครั้ง เห็นต้นไม้เขียวๆ สบายตา เลยแวะเข้าไปผ่อนคลายหัวใจ
แล้วก็พบว่า ... กาแฟตอนเช้า ดีกว่าเหล้าตอนกลางคืน
September 04 น้องชายร่วมโลกคนนี้ ชื่อ "วรรณ"ระยะเวลาสั้นๆ ที่ออฟฟิศเก่า ทำให้ฉันได้รู้จักกับวรรณ เวลาแค่ไม่กี่เดือน
บางมื้อเช้าและบางมื้อเที่ยงที่ได้ร่วมโต๊ะกัน วรรณมักพูดอะไรให้ฉันได้เก็บมาคิดเสมอ
ห่างกันไปนานไม่ได้พบกันเลย แต่ฉันยังติดตามข่าวสารผ่านบล็อคเสมอ
วรรณไม่ใช่คนเขียนบ่อย แต่เป็นคนที่เขียนได้เฉียบคม ทุกบล็อคผ่านการกลั่นกรอง
พอเห็นหัวข้อใหม่ฉันไม่เคยรีรอที่จะอ่านเพราะเป็นแฟนคลับขาประจำ
(คลิกตรงนี้ หรือ คลิกที่ Digital Friendship ทางด้านซ้ายมือก็ได้)
ทุกครั้งที่ได้อ่านบล็อคของวรรณ หน้าคนเขียนก็จะลอยมากับท่าทางจริงจัง
บอกตามตรง ไม่เคยเห็นวรรณทำอะไรเล่นๆ แม้ในเวลาเล่นก็ยัง "เล่นจริงๆ"
... บล็อคล่าสุดของวรรณ ...
"ความฝันที่ยิ่งใหญ่ที่สุด มันจะเกิดขึ้นในดินแดนที่ห่างไกลและยากแค้นที่สุด
และที่สุดนั้น ความฝันก็เป็นจริงได้แค่บทสนทนาในวงเหล้า"
ขอบคุณวรรณที่ทำให้ฉันได้มานั่งทบทนเป้าหมายและความฝัน
ขอบคุณวรรณที่แบ่งปันตัวตนให้ได้สัมผัสความคิด
ดีใจที่ได้รู้จักววรณ ดีใจที่ได้รู้จักกัน
We are not the same TYPE. But You absolutely inspierd Me.
Exercise Memo: 04/09/50 (ผู้รู้ว่าตื่นแล้วเบิกบาน)เมื่อคืนนี้กลับจากเรียนภาษาจีน ก็นั่งเคลียร์งานบัญชี แล้วเข้านอนประมาณเที่ยงคืน
แต่อนิจจาด้วยความกังวลหรือผลจากกาแฟก็ไม่อาจจะทราบได้ ... นอนไม่หลับ
กลิ้งไป กลิ้งมา จนทนไม่ไหว ลุกขึ้นมาดูนาฬิกาบอกเวลา 00.45 น.
กลับมาออนไลน์อีกครั้ง นั่งทำโน่นทำนี่ไปจนถึง 03.20 น. แล้วเข้านอนอีกครั้ง
คราวนี้หลับง่ายเหมือนโดนยาสั่ง
ไอ้ที่มันยากคือต้องตื่นเวลา 05.15 น. มาเลี้ยงหมา ชงชา ไหว้เจ้า และทำอาหารเช้าให้หมึก
ฉันก็ตื่นนะ ตื่นมาแบบเอ๋อๆ ทำทุกอย่างเหมือนหุ่นยนต์ที่ถูกโปรแกรมมาดี ไม่ค่อยรู้สึกตัว
แต่ทุกอย่างก็เสร็จไปแบบอัตโนมัติ แถมพาตัวเองไปที่ฟิตเนสได้ด้วย
06.30 น. ไปถึงฟิตเนสแบบมึนงง ในเป้ไม่มีรองเท้าผ้าใบ ไม่มีถุงเท้า ไม่มีไม้สควอช
มีแต่รองเท้าแตะคู่ที่ใส่ไปกับชุดว่ายน้ำ เลยแลกผ้าเช็ดตัวที่เคาเตอร์
แล้วเปลี่ยนชุดว่ายน้ำ ลากสังขารไปที่ริมสระน้ำ แต่ไม่ลงไปกลัวจมน้ำตาย
06.50 น. - 08.50 น. สองชั่วโมงเต็มๆ ที่หลับอยู่ตรงเก้าอี้ริมสระน้ำ ลมเย็นสบาย
หลับแบบไม่รู้สึกตัว หลับสนิทมากๆ หลับอยู่ในชุดว่ายน้ำ
แล้วรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาเพราะแดดส่อง 555+
8.50 น. - 09.20 น. ว่ายน้ำ 900 เมตร เวลา 30 นาที สดชื่นจริงๆ
ข้อคิดวันนี้ ... หลังจากได้นอนเต็มอิ่มเราก็จะกลายเป็น "ผู้รู้ว่าตื่นแล้วเบิกบาน"
September 03 International Breakfast Buffet
บรรยากาศจากโต๊ะที่ฉันนั่งมองออกไปที่สวนเบญจศิริยามฝนโปรยปราย
ออกสตาร์ทด้วยข้าวผัดไก่ เคียงด้วยกับอย่างละเล็กน้อย ตามด้วยข้าวต้มไก่ร้อนๆ กับยำเกี๋ยมฉ่าย ยำไชโป้ว ขิงดอง (แอบอยู่ในข้าวต้ม)
ถัดมาเป็น French Toast + ไข่ดาว + มะละกอ + ซีซาร์สลัด Chicken Slice
ปาท่องโก๋กับนมข้นหวานและสังขยา อาหารเช้าแบบไทยๆ กับโยเกิร์ตสดใส่สตรอเบอรี่
Bread Pudding ร้อนๆ อร่อยมาก คล้ายขนมปังสังขยาไฮโซ ข้างๆ สีดำๆ นั่นโกโก้ครันช์ กรอบๆ ที่ฉันชอบนัก พอถึงตอนนี้ก็พอจะเข้าใจความรู้สึกของ "ชูชก" แล้ว การกินมากเกินความต้องการของร่างกายนั้นเป็นทุกข์
ระบบสัทอักษรพินอินเจ้าหมึกเรียนภาษาจีนที่โรงเรียนไม่รู้เรื่อง สอบตก และอยากให้ฉันเรียนเป็นเพื่อน
ฉันก็เลยต้องไปลง เรียนภาษาจีนที่ สสท. วันจันทร์ & วันพุธ 18.30 - 20.30 น.
ไปวันนี้วันแรก เริ่มหัดอ่านพินอิน ซึ่งเป็นระบบการถ่ายทอดเสียงที่เหมาะสมสำหรับภาษาจีนกลาง
โดยใช้อักษรโรมันในการถ่ายทอดเสียง ฉันรู้สึกลำบากนิดหน่อย ไม่ใช่เพราะการออกเสียงมันยากหรอกนะ
แต่เพราะมันปนกับการอ่านแบบโรมันจิของภาษาญี่ปุ่น ของใหม่ไปตีกับของเก่า
อีกหน่อยถ้าลงชุดอักษรจีนในคอมพิวเตอร์แล้วพิมพ์อักษรจีนโดยใช้ระบบสัทอักษรพินอินได้
คอมพิวเตอร์ของฉันก็จะกลายเป็น 4 ภาษา เพราะตอนนี้มีอยู่แล้ว 3 ภาษา คือ ไทย อังกฤษ ญี่ปุ่น เสียงพยัญชนะที่เรียนวันนี้
b p m f d t n l
ปัว พัว มัว ฟัว เตอ เทอ เนอ เลอ
g k h
เกอ เคอ เฮอ
เสียงสระที่เรียนวันนี้
a o e i u u..
อา ออ เออ อี อู อีว์
และเสียงวรรณยุกต์ 5 เสียง ที่ใช้สัญลักษณ์กำกับ
พื้นฐานภาษาจีนของฉันก็เริ่มต้นที่ "ศูนย์" ระยะเวลาเรียนคอร์สนี้ 2 เดือนเต็มๆ
ท่ามกลางมรสุมงานและเรื่องอื่นๆ ที่ทำให้เวลาแทบจะกลายเป็นทอง
ฉันขอแค่ผ่านคอร์สนี้ไปได้ อ่านพินอินกับเจ้าหมึกและพูดจีนได้นิดหน่อยก็พอแล้ว
+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
เฉินเหล่าซือ (อาจารย์เฉิน) กับ ฉัน
การออกเสียงภาษาจีนของคุณกับการอ่านตัวโรมันมีสำเนียงญี่ปุ่น
เคยเรียนภาษาญี่ปุ่นมาก่อนค่ะ
งั้นตอนนี้เหล่าซือของให้คุณลืมภาษาญี่ปุ่นให้หมดก่อนได้ไหม
ขออย่างนั้นเลยเหรอคะ
ฉันคิดในใจ ... อะไรวะ เรียนภาษาญี่ปุ่นมาเป็นปีกว่าจะได้ขนาดนี้ มาขอให้ลืมกันง่ายๆ
ที่โรงเรียน สสท. ฉันเจออาจารย์ที่เคยสอนภาษาญี่ปุ่นด้วย อาจารย์ยังจำฉันได้
แล้วก็บ่นว่าเสียดายที่ฉันไม่เรียนต่อ เพราะว่าผลการเรียนภาษาญี่ปุ่นของฉันค่อนข้างดี
อาจารย์แนะนำให้ลงเรียนคอร์สวันอาทิตย์ ลงเรียนเล่นๆ ขำๆ เพราะค่าเรียนก็ไม่แพง
เรียนแค่อาทิตย์ละครั้ง 2 - 3 ชั่วโมง กันลืม เพราะถ้าทิ้งไปก็จะลืมภาษาญี่ปุ่นแน่ๆ
นี่ก็เป็นเรื่องที่ฉันเก็บมาคิดอยู่ ... เสีย ดาย ความ รู้
Exercise Memo 03/09/5106.40 - 09.00 น.
Cardio: ตีสควอช 20 นาที + Elip. Runner 10 นาที + ว่ายน้ำ 500 เมตร
Weight Training: Bench Press (incline), Dumbbell Fly (flat), Pull Over
Basic Crunch, Leg Raise
September 02 ข่าวสารคงทำให้ตกใจติดตามข่าวการเมืองตั้งแต่ 06.30 น. จนกระทั่งบัดนี้ 10.30 น. รวม 4 ชั่วโมงเต็ม
ทั้งทาง วิทยุ โทรทัศน์ อินเทอร์เน็ต และ SMS รวมทั้งข่าวอย่างไม่เป็นทางการในบางเว็บ
แม่โทรมาถามว่าอยู่ที่บ้านรึเปล่า แม่เป็นห่วง ... อยู่บ้านค่ะแม่ ไม่ออกไปไหนแน่ๆ
(แต่ไม่ได้แปลว่าหนูไม่สนใจการเมืองนะคะ)
เพื่อนๆ ใน MSN แลกเปลี่ยนข่าวสารส่ง link ของ web เกี่ยวกับข่าวสาร
และงานเขียนด้านการเมือง มาให้อ่านกันอย่างล้นหลาม อ่านแทบไม่ทัน
สำหรับคนที่ติดตามข่าวการเมืองตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา คงจะบอกว่าไม่เหนือความคาดหมาย
แต่บางคนก็ตื่นตูมซะมากมาย กับสถานการณ์ที่กำลังดำเนินไป ข่าวสารคงทำให้ตกใจ
อย่าลืมว่าคนเราสามารถพูดถึงเหตุการณ์เดียวกัน
โดยใช้วิธีการพูดเพื่อสร้างความชอบธรรมให้แก่ฝ่ายของตนเอง
เสพ ข่าว การ เมือง ด้วย สติ นะ ... รัก นะ ^^
การเมืองเป็นเรื่องของจุดยืนคนไทยทุกคนในตอนนี้คงกำลังติดตามข่าวการเมืองที่ร้อนระอุหลังประกาศสถานการณ์ฉุกเฉิน
โดยเฉพาะผู้ที่อาศัยอยู่ในกรุงเทพฯ หลายคนสนับสนุนรัฐบาล หลายคนสนับสนุนพันธมิตร
บางคนข้องใจการกระทำของ นปช. เกลียดทักษิน ไม่ชอบสมัคร ไม่รักสนธิ ฯลฯ
ในประเทศที่ปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตยนี้
... คุณ มี สิทธิ์ ...
คิด แล้ว แสดงออก อย่างสันติ
คิด แล้ว ไม่แสดงออก อย่างสงวนทีท่า
คิด แล้ว แสดงออก อย่างเคารพความคิดของผู้อื่น
คิด แล้ว ไม่แสดงออก แต่เปิดหูเปิดตารับข่าวสารความเป็นไป
... แต่ ถ้า คุณ ไม่ คิด ...
ถ้าคุณไม่สนใจ ใครจะตีกันให้ตายยังไงก็ช่าง
แล้วก็เที่ยวบอกคนอื่นว่าตัวเอง "เป็นกลาง"
มันใช่เหรอ?
ถ้า คิด อะ ไร ไม่ ออก อย่า บอก ว่า เป็น กลาง ... การ เมือง เป็น เรื่อง ของ จุด ยืน ...
ไม่มีใครเป็นกลางได้หรอก ท้ายที่สุดเราทุกคนก็ต้องเลือกจุดยืน
เลือกสนับสนุนอนาคตของประเทศนี้ในแบบที่เราอยากเห็น
เราควรเคารพความคิดและจุดยืนของกันและกัน
ไม่ว่าจะยืนตรงไหน ก็ดีกว่าพวกสมองกลวงที่บอกว่าเป็นกลาง
ข่าวที่ดูแล้วเย็นใจขึ้นในเช้าวันนี้คงเป็นการสัมภาษณ์สด แม่ชีศันสนีย์ เสถียรสุต
จากเสถียรธรรมสถาน ที่เรียกร้องให้พวกเราทุกคนสวดมนต์พร้อมกัน
ในวันที่ 2 กันยายน 2551 นี้ เวลา 14.00 น. เพื่อเป็นเสียงแห่งสันติภาพ
+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
ขณะนี้เวลา 09.00 น. นายกฯ กำลังแถลงทางโทรทัศน์ ท่าทางหงุดหงิดสุดขั้ว
เหตุการณ์บ้านเมืองเช้านี้ ทำให้ฉันรู้สึกว่า ปัญหาส่วนตัวที่เผชิญอยู่
ทั้งเรื่องงาน เรื่องบ้าน เรื่องครอบครัว และเรื่องแม่ผัว กลายเป็นเรื่องเล็กไปเลย ^^
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
